Peak Everything

Laat een romkom zich combineren met een onomwonden confrontatie met de nakende klimaatcrisis? Wel als je het zo energiek aanpakt als Peak Everything.

“Heb je hulp nodig?”, vraagt een briefje in de doos bij de lichttherapielamp die veertiger Adam bestelde. Er staat een telefoonnummer bij. Bedoeld wordt: technische ondersteuning. Maar alleenstaande Adam hoopt eigenlijk op meer therapeutische hulp.

De hoofdpersoon van de Canadese film Peak Everything bestelde de lamp in de hoop dat het iets zou helpen tegen de depressieve gevoelens en hevige klimaatstress waarmee hij kampt. Die worden alleen maar versterkt doordat er niemand in zijn leven is die hem begrijpt of dat zelfs maar probeert. Zijn liefdevolle maar bruuske vader heeft weinig op met al dat “gezeur” over het klimaat. Tiener Romy, de enige werknemer van Adams hondenkennel, maakt aan alle kanten misbruik van zijn coulance en goedgelovigheid. Zelfs zijn therapeut heeft amper geduld voor zijn groeiende wanhoop.

Hoewel therapie niet in het keuzemenu van de helpdesk voorkomt, krijgt Adam toch iets van waar hij op hoopt als hij Tina aan de lijn krijgt. Hij valt als een blok voor haar, blijft bellen, en tussen de regels door lijkt de klik zelfs wederzijds te zijn – of op zijn minst toont Tina interesse en neemt ze zijn zorgen serieus. Dus als zich een daadwerkelijke klimaatramp voltrekt, twijfelt Adam geen moment. Hij springt in zijn auto en rijdt naar Tina, aan de andere kant van Canada.

Die set-up lijkt in grote lijnen nog wel op een meer doorsnee romkom. Maar regisseur Anne Émond neemt vervolgens in haar vijfde speelfilm zelfverzekerd een paar andere afslagen. Dat Tina al getrouwd blijkt, is nog wel de minst ongebruikelijke van de drempels die voor deze prille liefde worden opgeworpen.

Belangrijker is dat Émond de nakende klimaatcrisis minstens zo serieus neemt als Adam. En dus vervormt Peak Everything zich gaandeweg – zoals de oorspronkelijke Franstalige titel Amour apocalypse nog duidelijker signaleert – net zo goed tot rampenfilm als tot romkom. Dan kun je, zoals meerdere Amerikaanse vakbladen deden, klagen dat de film niet “vormvast” is of op “meerdere gedachten hinkt”. Of je kunt je simpelweg laten meevoeren door de overdaad die de Engelse titel belooft.