Signs of Life

Twee Britse tegenpolen die worstelen met wat het leven hen toebedeelde, vinden steun en medemenselijkheid bij elkaar op een van god verlaten Spaans vulkanisch eiland.

De Britse, zwijgzame Anne besluit haar rouw te verwerken tijdens een solovakantie op het Spaanse eiland Lanzarote. Daar stuit ze niet op vakantiesferen of rust, maar op een kurkdroog, grijs vulkanisch landschap met onverschillige en bij vlagen zelfs vijandige mensen. Dat ze depressief is en niet spreekt, neemt helaas weinig mensen voor haar in.

Het ogenschijnlijke dieptepunt kondigt zich al snel aan: ze wordt haar appartement uitgejaagd door klopboren en schreeuwerige Britten. Zonder geld op zak overleeft ze ’s nachts op straat en slaat ze haar uren overdag stuk achter een halfleeg bakje koffie in een lokale tent. Net op het punt dat ze niet dieper kan vallen, kruist haar pad dat van de onhandige en pas gescheiden Bill. De man is weliswaar luid, maar hij is óók gul, openhartig en lief. Hij blijkt een kussen waarop ze zacht mag landen. In dit postzegeldrama vinden twee verloren zielen elkaar in een lastige periode in hun leven.

Hoewel Signs of Life een komisch drama wordt genoemd, ligt de nadruk op het laatste. Dat komt vooral door de zwaarmoedige score van Oscar-winnaar Anne Dudley (The Full Monty, 1997), die behoorlijk dwingend is. Elke keer als Anne eenzaam over dat vulkanische landschap wandelt of ergens weemoedig in de verte staart, wordt stemmige muziek ingezet. Dat is jammer, want met het acteerwerk van de vrijwel onherkenbare Sarah-Jane Potts is weinig mis. Hoewel ze geen woord zegt, kiest ze ervoor niet alle acteertrucs uit de kast te trekken om dat feit te compenseren.

De almaar pratende, onhandige struikelende Bill zorgt weliswaar voor enige komische noten, maar de grondtoon van deze film blijft toch die van rouw. Bovendien is de omgeving verre van vakantieachtig. Niet alleen vanwege een aantal onverschillige of zelfs akelige personages, maar ook vanwege de koele kleuren. Die komen niet alleen van de locatie zelf, maar ook door een camerafilter dat vrijwel alle warmte uit het beeld haalt.

Joseph Millson, als acteur bekend uit blockbusters als Angel Has Fallen (2019) en Casino Royale (2006), maakt zijn speelfilmdebuut als scenarist en regisseur met deze intieme film. De beloofde tragikomische aspecten blijven wat achter, maar Millson weet wel over te brengen dat het leven net wat minder zwaar is als je elkaar een beetje helpt. Het zijn juist die random acts of kindness in de harde wereld van vandaag, die ons wat meer mens maken.