Alberta

Na de ongemakkelijke vader-dochterrelatie in Meet Me in Venice maakten Eddy Terstall en Erik Wünsch opnieuw een film over een familieman met gebreken. Alberta gaat over een man met een midlifecrisis die zijn leven wil ontvluchten.

Voor de roadmovie Meet Me in Venice trokken Eddy Terstall en zijn nieuwe creatieve partner Erik Wünsch per trein door Europa. Samen schreven en verfilmden ze een scenario over een vader die na 28 jaar afwezigheid zijn dochter weer ontmoet. Gedurende een week proberen deze twee vreemden elkaar te leren kennen, terwijl het Europese landschap in sneltreinvaart aan hen voorbij raast.
Terstalls en Wünsch’ nieuwe film Alberta is in wezen niet heel verschillend van zijn voorganger. Ook hier gaan twee bijna-onbekenden naar het buitenland op zoek naar een nieuw leven. Een hutje in de natuur van Alberta, Canada, is de bestemming van Freek (Daniël Boissevain), een negenenveertigjarige reclameman en vader met een stevige midlifecrisis. Tegen zijn vrouw zegt hij dat hij even alleen moet zijn en dat hij voor zijn verjaardag terug is, maar het is niet zonder reden dat hij of all places naar Alberta vertrekt. Dat plaatsje draagt dezelfde naam als het knappe, jonge meisje met wie hij er naartoe reist.
Net zoals in Meet Me in Venice, waarin een dochter een videodagboek opneemt over de ontmoeting met haar vader, kent Alberta een anekdotische verhaalstructuur. Freek lucht zijn hart bij twee sympathieke ‘Mounties’ over de romantische escapades met Alberta (Jamie Grant). De een-twee-drietjes tussen Freek en de Canadese agenten, die hem steeds onderbreken als het verhaal wat te onwaarschijnlijk dreigt te worden, geven het scenario van Alberta de nodige humor en relativering. Sowieso is het geinig om te zien hoe een Nederlander het uithoudt in het afgelegen Canada: hiken door de natuur gebeurt ook gewoon met een plastic Albert Heijntasje.
Alberta zit vol met dit soort aangename (visuele) grapjes en details, maar als geheel wil de film niet echt indruk maken. Het verhaal van Freek voelt (mede door die anekdotische vertelling) te geconstrueerd om er echt in mee te kunnen gaan. Zeker als het thuisfront plots in Canada voor de deur staat, schiet Alberta uit de bocht; op onwaarschijnlijke wijze raken de personages verstrikt in een schietpartij die doet denken aan de superieure climax van Schneider vs. Bax. Terstall en Wünsch zijn een goed filmduo, dat hebben ze met Meet Me in Venice en met delen van Alberta laten zien. Maar ze zijn niet de Van Warmerdams, dat maakt dit overbodige einde ook wel duidelijk.

Hugo Emmerzael