Sanne Vogel – 30 augustus 2012

  • Datum 30-08-2012
  • Auteur
  • Deel dit artikel

A Twist in the Fabric of Space

Actrice, schrijfster en filmregisseuse Sanne Vogel over haar filmische ervaringen in de bioscoop en het echte leven. Deze maand: de ranzigheid, schoonheid, narigheid, geilheid en onzinnigheid van het leven.

Dirk en ik liepen EYE, het nieuwe filmmuseum in Amsterdam binnen om in dit fantastische space-achtige gebouw eindelijk Moonrise Kingdom te gaan kijken. Want na het zien van de trailer een half jaar geleden, verheugde ik me al ontzettend op deze film. "Sanne, kom je voor het festival?", hoorde ik achter me toen we richting de balie wilden lopen. Een student van de Filmacademie staarde me enthousiast aan. "Festival?" EYE blijkt de nieuwe locatie te zijn voor het eindexamenfilmfestival van de Nederlandse Film en Televisie Academie. Dus besloten we Moonrise Kingdom te laten wachten en een blokje van drie korte eindexamenfilms mee te pakken. We zagen eerst Van de wereld van Joppe van Hulzen, over een agent te een paard (Guido Pollemans) die agressieve voetbalrellen ontvlucht en met zijn paard in een nogal ongewoon gezelschap in een bos belandt. Een mooie film, vooral de eerste scènes zijn prachtig gefilmd. Daarna Lost and Found van Tessa Schram, een lieve, mooi gemaakte, ontroerende film over een jongen (Tomer Pawlicki) die op zoek gaat naar zijn familiegeschiedenis en terechtkomt bij zijn dementerende oma in Israël. Als laatste zouden we een ‘experimentele’ documentaire te zien krijgen. Daar zagen Dirk en ik een beetje tegen op. We keken nog even om ons heen of we misschien niet snel en ongezien de zaal konden ontvluchten, maar tevergeefs, A Twist in the Fabric of Space was al begonnen. In hoog tempo doemden beelden op die zich direct op ons netvlies nestelden om daar nooit meer weg te gaan, ondersteund door een allesdoordringende soundtrack. We werden in onze stoelen gedrukt. Godallemachtig! Wat een film! "Ik ben aan het trippen", fluisterde ik in Dirks oor. "DMT, DMT, het is DMT, deze film", fluistert hij enthousiast terug. En hij heeft gelijk. De film voelt zeker als de hallucinerende drug DMT (waar ik mijn eerste column over schreef in de Filmkrant) waar hetzelfde stofje in de hersenen wordt vrijgemaakt als bij de geboorte en het sterven. In de korte film flitst het leven in hoog tempo aan je voorbij, in al zijn ranzigheid, schoonheid, narigheid, geilheid en onzinnigheid. Een intuïtieve wereldreis, wonderschoon gefilmd, en het geluid: hallalujah! Wat een meeslepende soundtrack. Knetterstoned wankelen Dirk en ik de zaal uit. Morgan Knibbe, Beau van Assem, Alexander van Damme, David Boudestein, Vincent Sinceretti, Xander Nijsten en Fernando Rodrigues hebben een fantastische film gemaakt. A Twist in the Fabric of Space won niet voor niets de VPRO Documentaireprijs 2012. Hij komt dit najaar op tv, maar ik vind eigenlijk dat je hem in de bioscoop moet zien, daar waar je midden in het geluid zit, vastgeklemd in een stoel, daar waar je niet weg kunt, want deze film moet je niet kijken, die moet je ervaren.

Sanne Vogel

Geschreven door