Sanne Vogel – 1 november 2012

  • Datum 01-11-2012
  • Auteur
  • Deel dit artikel

Deal

Actrice, schrijfster en filmregisseuse Sanne Vogel over haar filmische ervaringen in de bioscoop en het echte leven. Deze maand: Deal.

Anderhalve maand geleden zat ik in een nieuwe zaal in het prachtige nieuwe EYE voor de première van Deal, de nieuwe Eddy Terstall. Ik had er al wel wat over gehoord omdat ik een jaar eerder in een kleine toneelvoorstelling van Eddy speelde die als opening diende voor een nieuwe theaterzaal in de Balie. Het was een zeer versnipperd repetitieproces omdat Terstall tussendoor steeds naar Barcelona vloog om te filmen voor Deal. Hij vertelde vol enthousiasme over de acteerprestaties van zijn hoofdcast: Teun Kuilboer en de debuterende Roberta Petzoldt. Voordat we de Deal te zien kregen werd in EYE een kort filmpje gedraaid over hoe de financiering tot stand was gekomen via crowdfunding. Als je geld doneerde maakte Eddy speciaal voor jou een minifilm die je op je Facebookpagina kon zetten. Dit werd zo’n succes dat Eddy (die in eerste instantie geld aan het verzamelen was voor een korte film) een lange film kon maken. Een zeer bewonderingswaardig financieringsproces vind ik, met ook nog eens een zeer bewonderenswaardig eindresultaat. Deal is een kleine film in het romantische decor van Barcelona, mooi gefilmd, mooi gespeeld en met heerlijke dialogen over echte mensen. Een jonge man en een jonge vrouw maken een deal, voortgekomen uit dronkenmans­praat maar ook uit verlangen en behoefte aan avontuur. Hij betaalt haar 2000 euro om één nacht met haar de liefde bedrijven. Maar deze deal is niet wat de film zo treffend maakt. Dat zijn de dialogen. Twee jonge mensen die elkaar aftasten en elkaar langzaam leren kennen. Misschien is dat wel het mooiste aan liefde (ook al gaat het hier over betaalde liefde, het is toch liefde): het toetreden tot de werkelijkheid van iemand anders. En als kijker wil je niets liever dan horen wat deze mysterieuze personages zeggen en verzinnen en zien hoe hun hunkerende lichamen langzaam toegeeflijk worden. De dialogen zijn fantasierijk, maar tegelijkertijd herkenbaar en universeel. Realistisch en mooi gespeeld. Benjamin Herman maakte er ook nog eens heerlijke muziek bij. Het is een lieve, intelligente film, die nu zes weken na de première alweer uit de bioscopen is verdwenen. Misschien was de film te klein om met de grote commerciële films te concurreren, maar ik vind het jammer want deze kleine film verdient een groot publiek. Gelukkig kun je de film wel thuis bekijken via UPC en Ximon.nl. Misschien is dat nog wel fijner dan in de bioscoop want dan kun je pyjama aan en je kat op schoot.

Sanne Vogel

Geschreven door