Redactioneel – 27 januari 2011

Nadat we vorige maand schreven hoe de bezuinigingsdrift van deze regering alvast de Filmkrant na 2011 van de begroting wilde vegen, is er een hoop gebeurd. Nee, er hebben zich nog geen anonieme geldschieters gemeld of suikeroompjes met oneerbare voorstellen. Maar er gloort hier en daar hoop. De staatssecretaris is nog niet bij zinnen gekomen. In een inmiddels veel geciteerd interview in Vrij Nederland zette hij nog eens zijn hakken in het zand aangaande de cultuursubsidies: Vincent van Gogh had het ook zonder gedaan en voor de rest moest het publiek maar bepalen wat cultureel de moeite waard is. Ons publiek, of beter gezegd, u, onze lezers, hebben ons ook weten te vinden de afgelopen maanden. We ontvingen hartverwarmende brieven en aanmeldingen om abonnee annex donateur te worden. En aan de advertenties in dit nummer kunnen wij zien, dat ook de Nederlandse filmwereld vindt dat een onafhankelijk filmblad bestaansrecht heeft. Maar nog steeds lukt het niet om dat hele subsidiebedrag van zo’n 50.000 euro (eenvijfde van onze begroting) uit de markt te halen. Dat de krant voor u als lezer gratis is, wil niet zeggen dat we onze freelance medewerkers helemaal gratis voor ons aan het werk kunnen zetten. Filmjournalistiek is namelijk ook een gewoon beroep, waar je tijd in moet investeren om veel films te zien en de filmgeschiedenis te blijven doorkruisen.
Zoals u ziet hebben we ook dit jaar ter gelegenheid van het Filmfestival Rotterdam weer een Slow Criticism special samengesteld. We vroegen onze auteurs expliciet om Out of the Comfort Zone te gaan. In het hele debat rondom kunst in het algemeen, en film en filmkritiek in het bijzonder, bespeuren we te veel dat men zich terugtrekt op een schijnveilig eiland. Blockbusters, boekverfilmingen, schrijven over wat je toch al weet en overschrijven van wat anderen beter weten. Journalistieke waarden als nieuwsgierigheid en risicovol schrijven over films en verschijnselen, worden verder ingeperkt ten faveure van gerecycelde meningen en meninkjes. Smaken en smaakjes. Wellesnietes. Is dat werkelijk wat we willen lezen?
De Amerikaanse filosoof Stanley Cavell schreef al in 1969: ‘When you wish to make serious art popular what you are wishing is to widen the audience for the genuine article.’ Dat is ons motto voor deze Filmkrant.

Dana Linssen