The Prosecutor, The Defender, The Father and His Son

Een caleidoscopisch drama over een complexe rechtszaak voor het Joegoslaviëtribunaal.

Alle hoofdpersonages in Iglika Triffonova’s rechtbankdrama worden vermeld in de onomwonden titel The Prosecutor, the Defen­der, the Father and His Son. Die onomwondenheid is tekenend voor deze Bulgaarse scenarist en regisseur, die waargebeurde verhalen ziet als de sterkste metaforen voor de wereld waarin we leven. Haar laatste film is een caleidoscopisch drama over een complexe rechtszaak van het Joegoslavië­tribu­naal, waar feit en fictie, menselijkheid en zakelijkheid en altruïsme en carrièredrang net zo door elkaar heen lopen als talen, nationaliteiten en geloofsovertuigingen.
Triffonova heeft namen en personages niet letterlijk overgenomen, maar verdachte Milorad Krsti? is duidelijk gemodelleerd naar generaal Radislav Krsti?, die talloze oorlogsmisdaden zou hebben begaan tijdens de Bosnische Burgeroorlog van begin jaren negentig. In 2002 vindt de ambitieuze aanklager Catherine Lagrange een jonge Bos­nische soldaat die tegen Krsti? getuigt. Krsti? zweert echter dat hij de soldaat niet herkent, dus gaat zijn Zweedse raadsman Michael Finn naar Bosnië om diens achtergrond te checken.
Finn is allereerst advocaat en daarna pas mens. Hij zoekt in Bosnië naar ontlastend bewijs, maar vindt er per ongeluk ook een beetje van zijn menselijkheid terug als hij stuit op een gastvrije cultuur van mensen die hij niet alleen als bewijsstukken kan zien. Zijn aanwezigheid haalt alleen ook oude wonden open. Triffonova heeft het zichzelf niet gemakkelijk gemaakt en af en toe zie je kleine scheurtjes en andere ongemakkelijkheden in haar scenario, regie en montage. Sommige scènes overtuigen niet of voelen te ongemakkelijk om serieus te nemen. Toch zijn het juist de scheurtjes die TPTDTFAHS zo interessant maken. Die zijn onvermijdelijk in een film die zo’n immens verhaal wil vertellen.

Hugo Emmerzael