The Mountain Between Us

De Nederlands-Palestijnse regisseur Hany Abu-Assad heeft met The Mountain Between Us een romantische overlevingsfilm in Hollywood gemaakt. Dat is wennen na zijn politieke films.

Het is ijzig koud in de besneeuwde bergen in het noorden van Utah, waarin fotojournalist Alex en chirurg Ben zich bibberend in leven moeten zien te houden. Ze zijn er neergestort met een in Salt Lake City gecharterd vliegtuigje nadat de piloot een dodelijke beroerte kreeg. Achteraf geen goed idee om een vliegtuigje te huren als je lijnvlucht uitvalt. Maar Alex had haast, omdat ze de volgende dag zou gaan trouwen, en chirurg Ben, die Alex niet kende, moest een zwaar zieke jongen opereren. De twee vreemden voor elkaar belandden niet op de plek waar ze naar toe wilden, maar in een van god en iedereen verlaten besneeuwde wildernis zonder telefoonbereik. Wat is wijsheid? Ben wil in het vliegtuigwrak wachten op hulp, die misschien nooit komt, maar Alex wil door de bergen gaan lopen in de hoop een bewoonde wereld aan te treffen. Omdat Alex de koppigste is beginnen de twee aan een barre tocht door de sneeuw.
The Mountain Between Us is een overlevingsfilm op zijn Hollywoods. Dat betekent dat de kijker elke notie van geloofwaardigheid overboord moet zetten. Dat de twee de crash overleven en niet ten onder gaan in de barre kou is een godswonder. Dat ze ook nog de energie en kracht hebben voor een ontluikende liefde, mag een mirakel heten. En dat de door Kate Winslet en Idris Elba gespeelde personages er ondanks honger en ellende blozend en blakend blijven uitzien, bewijst datde catering tijdens de opnamen uitstekend was.
Wie zich niet stoort aan de onzin, gebruikelijk in dit soort films, ziet schitterende sneeuwlandschappen met twee aantrekkelijke personages, die zich een weg ploeteren naar de bewoonde wereld. Dat ze de survivaltocht overleven, is nauwelijks een spoiler. Ik moet dit feit vermelden, omdat het laatste deel van de film, als de twee zich weer in hun oude leven proberen te voegen, het interessantst is. Het laat zien dat een terugkeer naar het gewone leven na traumatische gebeurtenissen niet vanzelf spreekt. Natuurlijk weten we dat van oorlogsveteranen, maar niet van overlevingsfilms, want die eindigen altijd met de redding van de personages, waarna het, behalve in Castaway (Nicolas Roeg, 1986), eind goed al goed is. Bijzonder is ook dat huidskleur geen rol speelt in de verliefdheid van Alex en Ben. De film presenteert hun kleurverschil niet als een issue en maakt er geen woorden aan vuil.
The Mountain Between Us is Hany Abu-Assads nieuwe visitekaartje voor Hollywood, nadat zijn eerste poging met The Courier hopeloos faalde. Met deze tweede poging bewijst hij zich als een bekwaam regisseur van onderhoudend maar oppervlakkig Hollywoodamusement. Het is wennen: van Assads Golden Globe-winnende Paradise Now (2005), een aangrijpend drama over twee Palestijnse zelfmoordterroristen, naar filmsterren in de sneeuw.

Jos van der Burg