Papa ou maman

Franse echtsscheidingskomedie. Of de kinderen maar even willen kiezen bij wie ze voortaan willen wonen. ‘Zo moeilijk is dat toch niet?!’

Florence en Vincent (Marina Fois en Laurent Lafitte) vielen elkaar in de armen na een ruzie op oudjaarsavond 2000. Vijftien jaar later zitten ze met drie koters en het gevoel dat het voorbij is. Ruzie maken ze al jaren niet meer. Hij, een gynaecoloog, en zij, hoofdingenieur van een bouwbedrijf, vertellen kennissen op een avond lachend dat ze als vrienden uit elkaar gaan. Pas in de auto naar huis beseffen ze: ze hebben het de kinderen nog niet verteld.
Julien, Emma en Mathias zijn irritante lastpostjes, maar niets vergeleken met de kinderachtige monsters die in hun ouders blijken te schuilen. Wanneer de rechter verklaart dat de kinderen zullen moeten beslissen bij wie ze gaan wonen, breekt de façade. Hij heeft net een reis aangeboden gekregen naar Haïti met een aantrekkelijke collega; zij kan voor werk naar Dene­marken. En dus wordt het oorlog, met als inzet: wie krijgt de kinderen niet.
Komiek Laurent Lafitte en Marina Lois brengen aanzienlijke energie en charme naar het nogal voorspelbare verhaaltje. Het leukst zijn de scènes die zich afspelen vóórdat de strijd losbarst. Schattig en droogkomisch om die twee onvolwassen types te zien overleggen over hoe ze de scheiding aan moeten pakken — om vervolgens geen enkele verantwoordelijkheid te nemen. Sommige grappen zijn leuk, maar hoe kolderieker het wordt, hoe minder het nog werkt. Wanneer ze elkaar uiteindelijk in piratenpak en feeënkostuum fysiek in de haren vliegen, is de cirkel keurig rond en de kijker allang uitgelachen.

Barend de Voogd