Love & Fungi

De overeenkomst tussen liefde en paddenstoelen is niet vergezocht. Afgezien van de fatale gevolgen van beide, laat Love & Fungi ook zien dat er een heuse afhankelijkheidsrelatie kan ontstaan tussen man en paddenstoel.

In de anti-romantische Amerikaanse indie Love & Fungi (op IFFR vertoond als Now, Forager) volgen we het sappelende stel Lucien en Regina dat in de bossen eetbare paddenstoelen zoekt om aan de deur van dure restaurants te verkopen. De man is duidelijk de kenner, die alles wil weten van zijn geliefde paddenstoel, alle Latijnse namen uit zijn hoofd kent en het uitgebreide dradennetwerk van het mycelium prijst. Maar er kwam een moment dat de vrijblijvendheid van de paddenstoelenliefde verdween: Lucien moest er zijn brood mee gaan verdienen, wat hem deed veranderen in een rusteloze binnenvetter, gewapend met cynische opmerkingen. Of de reuzenbovist, knolhoningzwam en paarse schijnridderzwam hem eerst wel het geluk brachten waar hij naar zocht, blijft in het midden, maar duidelijk is dat niet alleen de zwammen maar ook zijn vrouw Regina zich van hem beginnen te verwijderen.
Als Regina een baan krijgt aangeboden in een inktvisrestaurant, krijgen ze een meningsverschil over de aloude vraag of het nu toch eens tijd wordt om volwassen te worden en geld te gaan verdienen, of dat dit alleen maar tot uitverkoop van je overtuigingen leidt. Na hun stille breuk volgt een even pijnlijke als amusante afrekening met een snobistische rijke familie voor wie Lucien een sjieke catering moet gaan verzorgen. De veeleisende vrouw des huizes — een makkelijke prooi voor spot — verordonneert dat hij een onvindbare, peperdure Bayonneham in huis moet halen, waarop hij een subtiel gebrachte, verrassende daad stelt. Regina ligt ondertussen in een aftands, zogenaamd Baskisch restaurant in de clinch met klanten die liever de vertrouwde ‘vleesrakkers’ met Thousand Island-saus eten dan de handgedraaide albondigas van Regina. De tegenstellingen worden soms wat dik aangezet, met name het contrast tussen de uitverkoop van smaak en de compromisloosheid die Lucien van de wereld isoleert. Het is het enige vetrandje in een verder afgeroomd debuut, dat zowel de liefde als het koken van zijn romantiek ontdoet.

Mariska Graveland