Just Mercy

Keurig binnen de lijntjes

  • Datum 15-01-2020
  • Auteur Joost Broeren-Huitenga
  • Gerelateerde Films Just Mercy
  • Regie
    Destin Daniel Cretton
    Te zien vanaf
    16-01-2020
    Land
    Verenigde Staten, 2019
  • Deel dit artikel

Het juridische drama Just Mercy vertelt zonder twijfel een belangrijk en urgent verhaal, maar weet daar ondanks sterk spel van Michael B. Jordan en Jamie Foxx geen belangrijk of urgent drama uit te creëren.

Just Mercy is een nogal ironische titel. Zowel gerechtigheid als barmhartigheid zijn namelijk ver te zoeken in het op ware feiten gebaseerde verhaal over de onterecht ter dood veroordeelde Walter “Johnny D.” McMillian.

Zo dubbelzinnig als de titel wordt het verder nergens in Destin Daniel Crettons Just Mercy. Je kan die titel op twee manieren interpreteren. Naar de meest voor de hand liggende invulling “gerechtvaardigde barmhartigheid” verwijst dit rechtbankdrama expliciet in zijn obligate Grote Speech aan het slot. Maar je kunt het ook lezen als “slechts barmhartigheid”, aangezien dat het enige is waar de ter dood veroordeelde McMillian (Jamie Foxx) om vraagt. Met gerechtigheid heeft het allang niets meer te maken: de zaak tegen de zwarte, voor de moord op een witte vrouw veroordeelde McMillian was altijd al zo lek als een mandje. Hij werd door het wanhopige justitiële apparaat, dat een jaar na de moord nog altijd geen verdachte had, tot dader gebombardeerd én veroordeeld op basis van één enkele getuigenis, door een crimineel die door McMillian aan te wijzen zijn eigen hachje redde.

Crettons film over de zaak draait niet in de eerste plaats om McMillian zelf, maar om Bryan Stevenson (Michael B. Jordan), de jonge zwarte advocaat die zich ten doel stelt om McMillian uit de dodencel te krijgen. Parallel aan het verloop van die zaak toont de film, gebaseerd op de autobiografie van Stevenson, ook hoe hij het Equal Justice Initiative uit de grond stampt, een non-profitorganisatie die in Alabama juridische hulp biedt aan ter dood veroordeelden. Sinds de oprichting in 1995 wist de organisatie al 125 (!) onschuldig veroordeelden vrij te krijgen, en McMillian was hun eerste grote succes.

Want ja, spoiler, het loopt goed af – al weet je dat natuurlijk op voorhand bij een drama als dit, want als het niet goed af zou lopen, zou Hollywood de moeite niet nemen om er een film over te maken. Cretton schildert met zijn film keurig binnen de lijntjes van het genre, van het voorspelbare verloop van de plot tot de hooguit degelijke filmstijl. Jordan en Foxx acteren ijzersterk in de twee centrale rollen, maar krijgen van het vlakke scenario weinig om mee te werken; Stevenson blijft de standvastig doorknokkende advocaat, McMillian de op het heilige af berustende gevangene. De tegenstelling tussen deze helden en de cartoonesk kwaadaardige tegenstanders wordt zo vet aangezet, dat elke complexiteit vervliegt.