How to Make a Killing

Had How to Make a Killing zich maar aan zijn premisse gehouden, maar deze gelikte moordkomedie slaat onnodige zijpaden in.

Het plan is simpel. Becket Redfellow vermoordt alle familieleden die tussen hem en zijn erfenis in staan om vervolgens het luxe leventje te leiden waarvoor hij in de wieg is gelegd. Of nou ja, nét niet in de wieg is gelegd. Zijn moeder werd tijdens haar onvoorziene tienerzwangerschap uit de steenrijke Redfellow-familie verstoten en voedde zoon Becket in relatieve armoede op. Maar, zo drukt ze hem op het hart, ze zijn verstoten, niet onterfd.

In sneltreinvaart zet regisseur John Patton Ford de schaakstukken neer om zijn moordkomedie van start te laten gaan. Er schuilt best een vermakelijke film in How to Make a Killing, als die zijn premisse trouw was gebleven en de ene moord na de andere had opgediend. De slachtoffers zijn bewust platte, klootzakkerige karikaturen – gecreëerd om smakelijk uit de weg te ruimen.

Maar opmerkelijk genoeg staan de moorden amper centraal in How to Make a Killing. Nadat het tweede familielid het loodje heeft gelegd, slaat het verhaal zijpaden in. Becket heeft tegen die tijd een baan als beurshandelaar bij de bank van zijn oom en een liefdesrelatie met de voormalige geliefde van zijn vermoorde neef. Het leventje dat hij wilde, leeft hij eigenlijk al.

Het maakt de wraak allengs minder zoet en doet de film zijn focus verliezen. Becket is minstens zo eendimensionaal en amoreel als zijn slachtoffers (en wordt te gelikt gespeeld door Glen Powell, die weinig komedie uit zijn personage weet te puren), wat de vraag hoe hij alle ballen in de lucht houdt als parttime moordenaar gewoon niet zo boeiend maakt.

Extra spanning moet in het verhaal geklopt worden door Julia, gespeeld door Margaret Qualley. Zij is een jeugdliefde van Becket die door begint te krijgen dat er geld bij hem te halen valt. Haar verhaallijn staat eigenlijk los van het hele moordproject en had zonder consequenties volledig geschrapt kunnen worden, ware het niet dat ze als een deus ex machina de plot tegen het einde een beslissend duwtje moet geven.

A24, de studio achter How to Make a Killing, geldt doorgaans als een keurmerk van Amerikaans kwaliteitsamusement, maar deze gladde film glijdt snel van je af.