Dégradé

De debuterende broers Tarzan en Arab Nasser gebruiken een kapsaolon als symbool voor de oorlog in Gaza.

Een Russische kapster probeert haar klanten tevreden te houden die op een snikhete dag massaal in haar salon ergens in Gaza zijn neergestreken. De befaamde Hiam Ab­bass is er één van, een gefrustreerde gescheiden dame, en veel verder dan dat groeit haar rol helaas niet. De kapsalon zit vol wandelende clichés, zoals een bruid, een chagrijnige schoonmoeder, en natuurlijk een zwangere vrouw die elk moment kan bevallen.
Dégradé, het speelfilmdebuut van de Palestijnse broers Tarzan en Arab Nasser, die namen gaven ze zichzelf, is gefilmd in Jorda­nië en speelt zich af in Gaza, maar daar zien we weinig van. Ze proberen het verhaal van hun thuisland te vertellen op een paar vierkante meter. Een spannende vorm, mits er wat bijzonders gebeurt tussen de personages. Als alle actrices hardop iets uitspreken over waarom het leven daar moeilijk is, hebben ze het duidelijk niet tegen elkaar, maar tegen het publiek. Zonder enige vorm van subtiliteit.
De film bevestigt verder helaas het beeld dat het leven van vrouwen in Gaza zich vooral binnen afspeelt, en als ze even naar buiten gaan dan is dat gesluierd. Buiten behoort exclusief toe aan de mannen die daar gewapend de boel in de gaten houden. Dat benauwt, want die werelden komen amper met elkaar in aanraking.
Na een lange aanloop loopt het conflict tussen binnen en buiten (waar ook een leeuw bij komt kijken) zo uit de hand, dat de dames plots middenin een oorlog zitten. Er klinken schoten, knallen en ook het beeld beweegt hevig. Al die opschudding doet weinig met de innerlijke wereld van de personages. Misschien is een abrupt uitbrekende oorlog er zo alledaags, dat ze rustig binnen blijven tot het uitraast. Dégradé is ondanks al z’n gebreken een bijzondere film: die schijn van een dagje in een kapsalon in Gaza. Dat is een plek waar je anders niet zomaar even een kijkje kan nemen.

Beri Shalmashi