Charlie en Hannah gaan uit

Dit vindingrijke speelfilmdebuut van Vlaams regisseur Bert Scholiers verbeeldt het chaotische liefdesleven van twee vriendinnen die schijnbaar nooit meer een normaal avondje kunnen stappen in Antwerpen.

Debuterend regisseur Bert Scholiers mag geprezen worden voor zijn vindingrijkheid. Zoals Daan Bakker vorig jaar met debuutfilm Quality Time eigenzinnige vondsten deed om de onzekerheid van een jonge man te verbeelden, doet Scholiers dat in Charlie en Hannah gaan uit voor de jonge vrouw. Bakker haalde zijn visuele inspiratie onder andere uit ouderwetse Nintendo-spellen met hun top down camerastandpunten, Scholier zoekt het eerder bij Michel Gondry, Charlie Kaufman en Italiaanse giallofilms uit de jaren zestig. Net als in het even dromerige maar inferieure Het Leven is Vurrukkulluk (Fransz Weisz, 2018) zijn de vlotte shots meestal in nostalgisch zwart-wit. Het is de meest consistente stijlkeuze waar alsnog graag mee gebroken wordt in een film die zich niet makkelijk laat typeren.
Toch een poging: het is een absurde romantische komedie over de ex, seks en schuld waarin voorbije relaties een stormachtige nacht feesten in Antwerpen overschaduwen. Zoals de titel doet vermoeden gaat het om Charlie (Evelien Bosmans) en Hannah (Daphne Wellens), twee vlotte Vlaamse vrouwen die uit de emotionele houdgreep van hun exen proberen te komen. Ze beginnen hun zaterdagavond dus lekker met magische chocolaatjes. Trippy taferelen volgen direct. Antwerpen krijgt de schaal van een kartonnen maquette, de borsten van Hannah beginnen te praten. Iedereen in haar buurt kan meeluisteren als de linker- en rechterborst in harmonie schreeuwen om kebab.
Scholiers gebruikt de anekdotische aard van een avondje stappen ("en toen gebeurde dit en toen kwamen we die tegen en toen raakten we die kwijt") om de chaos in het scenario te laten heersen. Zoals in een film van Michel Gondry (Eternal Sunshine of the Spotless Mind) is tijdens deze nacht alles mogelijk: zweven door de kosmos, de magna carta vinden, gekidnapt worden door een Italiaanse horrorwetenschapper, in een bordeel belanden met historische literaire personages. Wat alleen niet mogelijk blijkt, is een avondje zorgeloos stappen zonder dat het gelijk om seks draait. Kunnen twee vrijgezellen na een nacht samen naar huis gaan zonder de belofte/dreiging/voorbode van seks? Het dikwijls geestige Charlie en Hannah gaan uit laat uiteindelijk zien dat het net zo makkelijk is om over grenzen te stappen als om ze aan te kaarten en te respecteren. Zo maakt Scholiers in een korte tijd (met een speelduur van 76 minuten) een treffend punt over wat de vloek en de zegen is van het vrijgezelle nachtleven.

Hugo Emmerzael