Auf einmal

De perfecte zoon blijkt niet zo volmaakt in deze karakterschets met thrillerelementen, waarin lang in het midden blijft of een verdachte man een pion is of zelf de strategie bepaalt.

Het was Hitchcocks specialisme: de man die zijn onschuld moest bewijzen. De Turkse, in Berlijn woonachtige Asli Özge zet het onderzoek naar ware schuld voort in haar thrillerdrama Auf einmal, waarin een jonge man hard wordt afgerekend op een moment van zwakte. Karsten is de perfecte zoon, voorbestemd om in de voetsporen van zijn vader te treden, een zakenman die als weldoener veel voor de provincieplaats Altena betekent. Het laatste wat Karsten wil, is deining veroorzaken, maar dat valt moeilijk vol te houden als de mysterieuze Anna op zijn feestje dood neervalt. Karsten bleef na afloop als enige met Anna over en alle ogen zijn nu op hem gericht. Zijn vrienden en collega’s gaan hem steeds meer wantrouwen, hij zakt een trede op de carrièreladder en zijn vriendin verlaat hem. Zijn vader helpt nog wel, maar eigenlijk vooral omdat hij bang is dat het imago van zijn bedrijf een deuk oploopt.
Auf einmal opent met een citaat uit Hamlet: "There is nothing either good or bad, but thinking makes it so." Özge (Men on the Bridge) en haar vaste cameraman filmen Karstens aanvankelijke neergang in blauwe, sombere tinten, die van Altena een bleek koninkrijk maken met Karsten als een moderne Hamlet. Karsten komt uit een bevoorrechte familie en denkt dan ook dat hij de wereld naar zijn hand kan zetten. Hoe hij werkelijk in elkaar steekt, wordt langzaam onthuld in scènes die de tijd nemen om de hypocriete reacties op de tragische gebeurtenis te tonen.
Özge laat in haar eerste Duitstalige film lang in het midden of Karsten een pion is of zelf de strategie bepaalt. Het tempo in de beantwoording van die vraag ligt laag, zodat Auf einmal eerder een karakterschets is dan een thriller. Karsten is een man die je afwisselend als slachtoffer en dader kunt zien. Hij werkt zich steeds verder in de nesten, maar zou daar weleens voor beloond kunnen worden — een cynische boodschap in een film die het morele drijfzand in deze onrechtvaardige wereld met een tikje afstandelijke blik verkent.

Mariska Graveland