Webfilm: Brandon Generator

  • Datum 15-07-2012
  • Auteur
  • Deel dit artikel

Writer’s block

Edgar Wright en Microsoft hebben de handen ineen geslagen, voor een sociale film à la Entertainment Experience (Paul Verhoeven en Ziggo) en Humanity (Spike Lee en Nokia). Jammer dat de dwang het publiek te mobiliseren het eindresultaat vertroebelt.

"Brandon zit vast. Wie kan helpen? Jij?"

De 2e-persoons-aanspreekvorm. Modewoord van de 21e eeuw, tijdperk van democratische culturele productie, en dus het grootste cliché dat door sociale films wordt gebezigd. Jij bent daarin: co-producent, co-regisseur, co-scriptschrijver, co-cameraman, co-editor, co-acteur, co-manusje-van-alles. Geen zin? Dan maak je maar zin. Want alleen jij kan helpen. Móet helpen, eigenlijk.

In The Random Adventures of Brandon Generator is dat niet anders. En de premisse mag toch al niet origineel heten. Brandon is een schrijver met een schrijfblokkade. Een klassiek gegeven: de kunstenaar, verlaten door zijn creativiteit. En geen oplossing in zicht om deze terug te winnen. Brandon verknipt kranten en tijdschriften en dobbelt met Scrabble-letters. Maar de ‘woordsalade’ die daaruit ontstaat, is nauwelijks gepeperd.

De inspiratie komt — en dat is al de derde dooddoener — in zijn dromen. Als Brandon zijn halfslaperige hoofd van het toetsenbord tilt, staat daar ineens de proloog van zijn scifi-roman op het scherm, in eloquente bewoordingen nog wel. Brandon blijkt ook nog zijn eigen voicemail te hebben ingesproken, en zijn kladblok te hebben volgekalkt. Was hij dat echt? Een bizarre speling van het lot? Verliest hij soms de controle over zichzelf?

En dan mogen wij het verhaal een duwtje geven. Niet alleen Brandons roman, ook dat van de interactieve graphic novel óver Brandon. Zo luidde, na de eerste aflevering die eind mei online verscheen, ongeveer het verzoek van Shaun of the Dead-regisseur Edgar Wright. Sindsdien zagen nog drie afleveringen het levenslicht, gecrowdsourced en wel. Ze brachten alleen weinig schot in Brandons zaak. Hij blijft in gevecht met zichzelf, houdt moeite feit van fictie te onderscheiden, wordt achtervolgd door het monster Cafiendo — een verwijzing naar zijn cafeïneverslaving — en denkt zelfs zijn eigen dubbelganger te zien. Elke aflevering eindigt steevast met de bekende hulpvraag.

De opzet van Brandon Generator werkt averechts. Het betrekken van de kijker levert niets op, het verpest de film juist. Wright wordt niet alleen gedwongen in elke aflevering naar het ‘jij-woord’ toe te werken, ook heeft hij slechts een week of twee om een aflevering te maken — waarbij hij dan ook nog geacht wordt rekening te houden met de ideeën die het publiek instuurt.

Maar wat het meest irriteert, is de alomtegenwoordige aanwezigheid van Microsoft, dat zich als sponsor bepaald niet bescheiden opstelt. Er zijn leuke extra’s, maar alleen voor wie zijn systeem upgraded naar een nieuwere versie van Windows. En de kijkervaring is het meest optimaal in Microsofts noodlijdende webbrowser Internet Explorer, zo wordt er voortdurend ingehamerd.

Yeah right, Mr. Bill Gates. Ik geef lekker niet thuis. Writer’s block.

Niels Bakker