Verliefd en een prijs

De Nederlandse documentaire bewees op IDFA weer eens dat zij tot de wereldtop behoort. Leonard Retel Helmrich won met stand van de sterren de prijs voor beste lange documentaire. Onverwachter was dat Boris Gerrets de prijs voor beste middellange documentaire mee naar huis kon nemen. De jury was onder de indruk van zijn met een mobieltje gefilmde people i could have been and maybe am.

In de film portretteert Gerrets in Londen twee willekeurige personen: de zwervende junk Steve, die hopeloos met het leven worstelt, en de Braziliaanse twintiger Sandrine, die op zoek is naar een huwelijkspartner. De maker wil ermee laten zien dat interessante levensverhalen in steden voor het oprapen liggen. "Mensen beseffen niet hoe interessant hun leven is. Ik heb een stuk of tien mensen op straat aangesproken of ik hen mocht filmen. Met deze twee had ik de meeste chemie."

De toch al intrigerende film krijgt een spannende wending als Gerrets verliefd wordt op Sandrine. "De chemie veranderde in biologie." De verliefdheid illustreert Gerrets’ opvatting dat filmmakers zichzelf niet buiten schot moeten laten. "Als je de camera aanzet creëer je een situatie waarin je als filmmaker een rol speelt. Zodra je iets filmt wordt het trouwens fictie."

Hij wil er niet mee zeggen dat Steve en Sandrine maar een rol spelen. "Nee, dat doen ze niet, zij zijn zichzelf. Ik bedoel dat de camera invloed uitoefent." Een voorbeeld? "Steve kreeg doordat ik hem filmde zijn gevoel van eigenwaarde terug. Eindelijk was er iemand met aandacht voor hem."

people i could have been and maybe am doet eerder denken aan een experimentele jonge filmmaker dan aan een ervaren editor, installatiekunstenaar en filmmaker. Toch is Gerrets, die zijn leeftijd niet wil zeggen, dat laatste. Hij weet hoe het komt dat de film ‘jong’ oogt. "Ik zoek altijd naar spontaniteit in mijn films." Hoe het met zijn verliefdheid is afgelopen? "Sandrine was serieus op zoek naar een echtgenoot. Die man kon ik niet zijn. Zij vond mij een bohemien die vrij moest blijven."

Jos van der Burg