Telefilm 2015: Lourens Blok

  • Datum 15-01-2015
  • Auteur
  • Deel dit artikel

Foto Anouck Wolf

‘Het beest loslaten’

De komende weken wordt een nieuwe reeks Telefilms uitgezonden. De Filmkrant interviewt de makers. Als eerste vertelt Lourens Blok over zijn psychologische thriller Sunny Side Up. Setting: Sunderum op Terschelling. Blok: "We beginnen met klassieke horrorelementen en geleidelijk dringt de dreiging zich op van een de relatie die op springen staat."

Lourens Blok

5 december. Een koppel (Hannah Hoekstra en Egbert-Jan Weber) neemt de boot naar Terschelling. Ze worden gewaarschuwd: dit weekend wordt het Sunderum gevierd. Waarom is dit de perfecte context voor een thriller? Met Sunderum onderwerpen de vrouwen op het eiland zich vrijwillig, zodat mannen een dag de baas kunnen zijn. Willem [Bosch, scenarist — LvZ] en ik praatten over de machocultuur en hoe vrouwen behoefte zouden hebben aan een sterke vent. Aanname is dat mannen hun masculiniteit zijn kwijtgeraakt door te begripvol en soft te zijn. Deze dag kwam ter sprake. De jongen in Sunny Side Up voelt zich overschaduwd door zijn vriendin en heeft het gevoel dat hij zijn viriliteit is verloren. Zijn woede en frustratie komen er in deze omgeving in een stroomversnelling uit. Ik denk overigens niet dat er nu minder stoere mannen zijn. Het is een kwestie van golfbewegingen. Dit nostalgische verlangen naar oermannelijkheid, naar kerels die na oorlogstijd of een periode op zee terug aan land komen, stelt de norm van de metroman bij.

Sunderum klinkt tamelijk barbaars. Wat vind je van die traditie? Het is grappig hoe tradities werken. Ze zijn nooit van deze tijd, ze worden in ere gehouden vanwege hun lange geschiedenis. Dit zou nooit een volksfeest voor heel Nederland kunnen zijn, omdat het zo seksistisch is. Op een afgelegen plek daarentegen, enkel voor de eilandbewoners, kan het bestaan. Wanneer zulke folklore niet meer te rijmen is met de sfeer in de gemeenschap, moet het worden aangepast, maar als niemand erdoor gekwetst raakt, is er niets aan de hand. Die vrouwen zijn ermee opgegroeid, dus ze zijn eraan gewend. Zolang zij er niets op tegen hebben, zie ik geen probleem.

Je regisseerde ook de televisieserie Feuten over het studentencorps. Wat interesseert je zo aan jongens die zich misdragen? Bij Feuten ging het me om het gevoel van de corpsleden dat ze boven de wet staan. Ik ben geïntrigeerd door oerdriften: gevoelens die van binnenuit komen en niet aansluiten bij de beschaafde wereld. Alles is dichtgesmeerd met cultuur en ondertussen zitten in ieder mens dierlijke eigenschappen. Bij dronkenschap of carnaval komen die eruit, als je meer lef hebt. Wat gebeurt er als je het beest loslaat?

Sunny Side Up is minder genretrouw dan bijvoorbeeld je kinderfilms. Is dit een nieuwe koers? Ik heb steeds aangepakt wat op mijn pad kwam, maar heb altijd een voorkeur gehad voor psychologisch drama. Sunny Side Up is persoonlijker. De focus verschuift van de spanning naar het drama. Ik ben geïnteresseerd in de indruk die romances op de buitenwereld maken en waarom iedereen zijn verhouding mooier wil doen voorkomen dan hij is. Deze film gaat over de omgangsvormen die je samen creëert om je onzekerheden een plek te geven. Volgens mij hebben we allemaal weleens het gevoel dat we tegen de ander moeten opboksen. Om het een nieuwe koers te noemen, is wat overdreven. Ik werk nu aan de coming-of-age-thriller Boy 7 en daarin gaat het in eerste instantie om de entertainmentwaarde. De psychologische vraagstukken komen vanzelfsprekend voort uit het verhaal. Sunny Side Up is diffuser en daardoor uitdagender. Tegelijkertijd was het maken ook belastend. Het had zijn weerslag op mijn privéleven, juist omdat het persoonlijk was. Alles werd zwaarder, ik werd cynischer, mijn levensvisie werd zwarter. Je zit toch de hele dag naar narigheid te kijken. Maar het is een kant van film die ik verder wil verkennen. De fascinatie met het beest in onszelf blijft telkens weer opspelen.

Laura van Zuylen

Sunny Side Up wordt op 17 januari om 20:00 uitgezonden op NPO3.