Regisseur Kechiche: ‘Adèle niet distribueren’

  • Datum 25-09-2013
  • Auteur
  • Deel dit artikel

Abdellatif Kechiche

De zinderende en zinnelijke Gouden Palm-winnaar La vie d’Adèle verandert langzamerhand in de meest controversiële film van het jaar. In een interview met het Franse Telerama zegt regisseur Abdellatif Kechiche nu dat de film eigenlijk niet gedistribueerd zou mogen worden: "Hij is teveel bezoedeld."

Een filmregisseur die zijn film terugtrekt voor distributie. Zover is het nog niet, maar met zijn uitspraken in het Franse blad Telerama over het feit dat zijn film La vie d’Adèle "teveel bezoedeld" zou zijn om nog gedistribueerd te kunnen worden, legt Abdellatif Kechiche de bal voor distributeurs en filmliefhebbers in een vreemde hoek voor het doel. Het is alsof hij zijn handen ervan aftrekt, en zegt: als jullie de film desondanks vertonen en gaan zien, dan moet je niet meer bij mij aankomen om commentaar. En hij roept een aantal andere interessante kwesties op: kan teveel voorkennis, hype of schandaal een film schaden? Want ook in het geval van Adèle gaat het natuurlijk over het enige onderwerp dat mensen nog kan shockeren: seks. Extensief gefilmde, niets aan de verbeelding overlatende seks tussen twee jonge vrouwen. Daar klagen de beide hoofdrolspeelsters nu over. Dat roept een nieuwe vraag op: hoe gaan we om met prijswinnende films die op z’n minst onder dubieuze omstandigheden tot stand zijn gekomen?

Wallie Pollé, distributeur van de film in Nederland vertelt telefonisch dat hij niet bekend was met de uitspraken van Kechiche. Gevraagd wat hij ervan vindt, zegt hij dat een lastige vraag te vinden. "Ik blijf het een waanzinnige belangrijke film vinden die gezien moet worden." Op de vraag of teveel voorkennis, hype of schandaal een film kan schaden, antwoordt hij: "Ja dat denk ik wel, maar het kan een film ook zichtbaar maken. Ik denk dat een gemiddeld publiek daar bovendien geen boodschap aan heeft. Dat gaat gewoon op de film af."

Verder twijfelt Pollé eraan of de omstandigheden op de set wel zo omstreden waren als nu uit de interviews met de actrices naar voren komt: "Ik twijfel eraan of dat allemaal wel zo dubieus was. Ik twijfel überhaupt aan de integriteit en de oprechtheid van de pers. Wat die actrices zeggen neem ik met een korrel zout. Ik heb net als vele anderen hun blijdschap gezien bij het ontvangen van de Gouden Palm. Dus hoe oprecht is dat dan nog? Ik vind dat die actrices zich dan verder ook volwassen moeten opstellen."

Met zijn uitspraken krijgt Kechiche voorlopige het laatste woord in een groeiende controverse. Het doet een beetje denken aan het moddergooien tussen Lars von Trier en de IJslandse zangeres Björk, die de hoofdrol in zijn melodramatische doodstrafmusical Dancer in the Dark (2000) had en na afloop verklaarde nooit meer met de regisseur te willen werken. Hij zou een tiran en een vrouwenhater zijn. De film leverde haar desondanks een Gouden Palm voor Beste Actrice op. En Björk en Von Trier legden hun vete bij onder het mom van hun wederzijdse geniale gekte.

Toch zit het in het geval van La vie d’Adèle ingewikkelder in elkaar. De verfilming van de lesbische coming-of-age-strip Le bleu est une couleur chaude (2010) van Julie Maroh door de Frans-Tunesische regisseur Abdellatif Kechiche’s (La graine et le mulet, Black Venus) won afgelopen voorjaar een Gouden Palm op het Filmfestival Cannes. De liefdesfilm werd ook in de pers overwegend goed ontvangen, tot schrijfster Maroh in haar blog de film als porno omschreef en onwaarachtig waar het om de weergave van lesbische seks ging. Eerder al had Manohla Dargis in de New York Times haar twijfels over de integriteit van de seksscènes uitgesproken; zij refereerde aan het begrip van de ‘male gaze’ uit de feministische filmtheorie. Lees over die ‘male gaze’ ook het artikel van film- en literatuurwetenschapper Yasco Horsman in de nieuwe Filmkrant.

Wat tot dan toe nog een nette discussie over de manier waarop wij naar film kijken bleef, veranderde van toon toen de beide hoofdrolspeelsters van de film Adèle Exharchopoulos en Léa Seydoux tegen het Amerikaanse webmagazine The Daily Beast uit de school klapten over hoe de draaiperiode verlopen was. Zo had Kechiche hen nauwelijks op het draaien van de vele seksscènes voorbereid, en duurde het tien dagen om de veelbesproken expliciete seksscène van 10 minuten op te nemen, tot de beide actrices uitgeput waren.

En nu verklaart Kechiche dus tegen het Franse blad Telerama dat de film eigenlijk maar helemaal niet meer gedistribueerd zou moeten worden. Hij zou teveel "bezoedeld" zijn. "De Gouden Palm was een kort moment van geluk; daarna voelde ik me vernederd en onteerd; ik voelde me persoonlijk afgewezen, alsof ik vervloekt ben."

Dana Linssen

Op zondag 13 oktober om 13.00 uur organiseert de Filmkrant in EYE Amsterdam een inleidend debat op de film met onder andere Anneke Smelik, Profesor of Visual Culture, Radboud Universiteit Nijmegen en Coen van Zwol, filmcriticus NRC Handelsblad. Gespreksleiding Dana Linssen. Meer informatie vindt u binnenkort op deze site en eyefilm.nl