Pieter Kuijpers over Doodslag

  • Datum 12-05-2012
  • Auteur
  • Deel dit artikel

Doodslag van Pieter Kuijpers is de vijfde Telefilm. Net als in zijn vorige films (TBS, Off Screen en Van God Los) zoekt Kuijpers de actualiteit op: ‘Ik wil laten zien dat niets zonder gevolgen is. Als je geweld gebruikt, lokt dat weer geweld uit. Maar je komt ook nergens met alleen mooi lullen.’

Doodslag, die in januari al in de bioscopen draaide, stelt een situatie tentoon die onderliggend is aan het wetsvoorstel van Edith Schippers (VVD) dat het ambulancepersoneel mag weigeren iemand te helpen als die zich agressief gedraagt en de SIRE-reclame ‘Blijf af van onze hulpverleners’. De film vertelt over ambulancebroeder Max (Theo Maassen). Hij geeft één van de jongens, die hem de weg versperren, een mep om door te kunnen rijden naar een spoedbevalling. Hij redt de baby, maar de jongen sterft. Is hij een held of een moordenaar? ‘Ik maak geen films om mensen te pleasen of gerust te stellen of in slaap te sussen. Ik wil moeilijke vragen stellen, waar je niet direct een antwoord op hebt. Dilemma’s zijn interessant.’

Max haalt uit onder aansporing van cabaretier Felix (Gijs Scholten van Aschat). Felix zegt in De Wereld Draait Door dat goedzakken als Max best van zich af mogen slaan. ‘Op televisie roepen mensen vaak zo maar iets vanuit hun emotie, terwijl het allemaal veel gecompliceerder ligt. Je moet beseffen dat mensen jou manipuleren en dat jij zelf ook manipuleert. Dat hoort bij een democratie. Gevolg is dat je alles moet mogen zeggen, maar wel voor jezelf grenzen moet bepalen. Waar je voor moet oppassen is dat je niet zo erg bezig bent je vrijheden te beschermen, dat het geen vrijheden meer zijn.’

Je kunt eraan twijfelen of Max de jongen ook echt op aanraden van Felix een vuistslag verkoopt. Theo Maassen speelt Max met een uitgestreken gezicht waar je van alles op kunt projecteren. ‘Hij kreeg de tip van Gijs om nauwelijks te reageren op andere mensen, om alles binnen te houden. Hij laadt alleen maar op en dat maakt hem onvoorspelbaar. De kijker moet invullen wat hij denkt.’

Dat afvlakken van emotie is een eigenschap die voor het ambulancepersoneel essentieel is. Kuijpers liep met hen mee. ‘Je kunt geen gevoel toelaten. Je komt binnen op een dieptepunt in iemands leven en als je weggaat gaat het ofwel iets beter of diegene is dood. Dat is heel emotioneel en tegelijkertijd verslavend. Er was een vrouw die zei dat ze mishandeld was door een inbreker. Maar er waren geen sporen van braak. Ze was echt bont en blauw geslagen en je voelt dat er iets niet klopt, maar je hebt geen tijd om iets te bewijzen. Het enige wat je dus kunt doen is zo iemand een beetje oplappen. Vervolgens laat je het drama achter je en ga je door naar de volgende.’
Doodslag is opgedeeld in vier delen, waarbij het tweede helemaal in zwart-wit is. ‘Ik heb elk deel een eigen smoel gegeven en de kleuren weerspiegelen de emotionele reis. Het begin is heel kleurrijk en hectisch, maar wel doeltreffend. Bij tweede, zwartwitte, deel zit hij in de put. Hij komt in een wereld terecht, die hij niet kent. Daar is hij een alien.’

Laura van Zuylen

Doodslag is op 14 mei om 20:25 te zien op Nederland 3, in een versie geschikt vanaf 12 jaar. De herhaling (2 juni, 22:25 Nederland 3) is ongekuist, en geschikt voor 16 jaar en ouder.