Ook kleine film is slachtoffer piraterij

Piraterij kost de makers van blockbusters vele miljoenen aan gederfde inkomsten. Maar voor kleine films kan het de regelrechte doodsteek betekenen. De producent van Time Will Tell vond zijn sciencefictionfilm terug op allerlei platforms voordat hij hem ook maar had kunnen aanbieden bij distributeurs. Dat maakt de vooruitzichten op verkoop een stuk minder rooskleurig.

"Ik zag dat we dat we plotseling in de top-5000 van IMDb stonden, terwijl er helemaal geen activiteit was", vertelt Joggem Simons van High Concept Films, de producent van Time Will Tell. "Toen ging ik googlen op plaatjes van de filmposter en kwam ik terecht op allerlei sites die naar de film linken. Die sites, zelfs een paar met Arabische ondertiteling, zien er heel netjes uit, alsof je naar Netflix zit te kijken, maar je betaalt er niets voor."

Hoe Time Will Tell op het internet terecht is gekomen, weet Simons niet prescies maar hij heeft wel een idee. "Je laat een nieuwe film zien aan potentiële kopers, stuurt hem in naar festivals. Zo’n viewing copy kun je voorzien van een watermerk maar dat is duur en je kunt je afvragen of het genoeg is. Wij gebruiken altijd een beveiligde link, maar er hoeft bij een festival maar één medewerker tussen te zitten die het leuk vindt om films publiek te delen en het is gebeurd."

De sites die Time Will Tell aanbieden tonen ook grote blockbusters als Black Panther. Maar die en soortgelijke films moeten het hebben van bioscooprelease. Inkomsten uit VOD of andere kanalen zijn secundair. Voor Simons’ film is juist die route buiten de filmtheaters om essentieel. "Je merkt op de markten een ontzettende terughoudendheid. Niemand wil risico nemen en als je film dan op internet belandt is de kans dat er geld aan wordt uitgegeven nog verder gedaald. Onze sales agent heeft de rechten nu alleen verkocht aan China."

Juridische stappen nemen blijkt moeilijk. "Als zelfs Black Panther op zo’n site staat en er niets tegen gedaan wordt, dan weet je het wel. In Latijns-Amerikaanse landen lukt het soms om actie te ondernemen, in Azië vrijwel niet. Het is ook maar de vraag waar de server staat waarvan de film draait. Linken naar een film die illegaal verkregen is, is meestal niet verboden."

"Als ik het positief bekijk dan kun je zeggen dat we in ieder geval publiek bereiken", zegt Simons niet zonder enig sarcasme. "Maar door dit soort piraterij is het maken van een volgende film lastiger. Juist films waarbij risico wordt genomen kunnen hierdoor niet meer gemaakt worden. En dit zijn wellicht precies de films waar veel filmliefhebbers die gebruik maken van de piratensites naar verlangen. Zo helpen ze onbewust hun eigen liefde om zeep."

Edo Dijksterhuis