“Met een knipoog werkt het niet”

  • Datum 23-01-2012
  • Auteur
  • Deel dit artikel

The B-Movie Orchestra speelt muziek uit B-films uit de jaren zestig en zeventig. Woensdag treedt de twaalfkoppige band op bij de opening van het IFFR. Het is de aftrap van een tour langs Nederlandse bioscopen en poppodia.

Wie zijn debuutalbum The Ultimate in Thrilling, Erotic and Raunchy Filmmusic!! Volume 1 noemt, heeft in ieder geval de reclametaal van de B-film al goed in de vingers. The B-Movie Orchestra specialiseert zich in muziek uit films als Mission Impossible, Black Emanuelle en Barbarella. Een twaalfkoppige band en een beeldsampler brengen naar eigen zeggen de "ultieme B-filmervaring" op het podium.

Baz Mattie, bekend als drummer in dienst van Junkie XL en Ellen ten Damme, bracht The B-Movie Orchestra in 2009 bij elkaar. Daarvoor speelde hij ook al met een kleinere band in dezelfde stijl. Al ruim tien jaar is hij bezig om eindeloos veel B-films te kijken, op zoek naar mooie stukken. Wat spreekt hem zo aan in het genre? "Het is echt filmmuziek," zegt Mattie, "maar dan op een manier dat er raakvlakken zijn met jazz en rock ‘n roll. Daardoor is het sexy en kan het in een club geprogrammeerd worden. Het toffe is dat de muziek nog niets heeft ingeboet aan frisheid, maar tegelijkertijd heel vertrouwd klinkt."

Dat wil niet zeggen dat The B-Movie Orchestra inzet op onmiddellijke herkenbaarheid. "We spelen een groovy versie van het thema van The Good, the Bad and the Ugly. Daarmee geven we de mensen in de zaal heel bewust iets dat ze kennen, zodat ze bij wijze van spreken even mee kunnen zingen. Maar verder gaan we niet de bekende deuntjes af. Het is geen geschiedenisles."

Bij B-films zit de lol hem vaak in de dingen die er net niet helemaal uitkomen zoals ze bedoeld zijn. Van die charme wil The B-Movie Orchestra geen muzikaal equivalent brengen. "We spelen de muziek zo serieus en precies mogelijk," zegt Mattie. "De relativerende knipoog past er voor mij niet bij. Dan werkt het niet. Ik heb inmiddels ook een heel gemeende affectie ontwikkeld voor B-films. Het is sympathiek als je aan een film ziet dat er met beperkte middelen is gewerkt. Tegenwoordig ziet alles er door computereffecten waanzinnig goed uit. Ik raak daar heel snel op uitgekeken. Ik zie echt liever de touwtjes hangen."

The B-Movie Orchestra speelt alleen bestaande stukken. Maar als er nou eens een Nederlandse regisseur met plannen voor een ouderwetse B-film langskomt, die op zoek is naar een originele soundtrack? "Dat zouden we zomaar kunnen doen. Het zou wel lachen zijn. Ik heb altijd ook mijn eigen muziek gemaakt, dus dat zou het probleem niet zijn."

Erik Schumacher