Clinch is eerste post-#MeToo-film van Nederland

Niet wraak nemen maar proberen te helen

  • Datum 30-05-2019
  • Auteur Edo Dijksterhuis
  • Categorieēn Nieuws
  • Deel dit artikel

Clinch

In de week dat Harvey Weinstein een voorlopige schikking van $44 miljoen trof met de slachtoffers van zijn seksueel wangedrag, werden in Amsterdam de opnames afgerond van Clinch. In deze post-#MeToo-film staat het leven na seksueel geweld centraal. De maker mikt op het internationale festivalcircuit.

“Veel films focussen op de aanval zelf”, vindt Cintia Taylor, scenarist en regisseur van Clinch. “Wij willen een verhaal vertellen over het overwinnen van seksueel geweld. Hoe ga je verder met je leven na een verkrachting?”

Clinch is een circa vijftien minuten durende film over een professionele violist die wraak wil nemen op de man die haar heeft aangevallen. Tijdens haar voorbereidingen in de boksschool komt ze er achter dat fysiek afrekenen niet voldoet. Ze moet leren accepteren dat haar ervaring nooit meer weggaat en onderdeel van haar is geworden.

Taylor wil met Clinch vooral weerwoord bieden aan de stereotiepe vrouwbeelden die nog zo vaak voorkomen in films. “Beschadigde vrouwen worden neergezet als heksen, irrationele wezens. Terwijl ze leven in een bubbel van pijn. De hoofdpersoon in Gone Girl wordt bijvoorbeeld neergezet als een gek. Maar ook Glen Close in Fatal Attraction speelt een maniak die er op uit is het leven van een man te verwoesten.”

Taylor behoort zelf niet tot één op de acht vrouwen die in haar leven te maken krijgt met seksueel geweld. Voor Clinch deed ze daarom veel research. Ze las interviews met slachtoffers en nam contact op met het Centrum Seksueel Geweld. Anouk Devens van de voorlichtings- en hulpinstelling las het scenario en gaf tips. “De film moest zo authentiek mogelijk zijn als het gaat om de manier waarop vrouwen omgaan met de pijn.”

Clinch is een low budgetproductie en geen van de betrokkenen, inclusief hoofdrolspeler Amélie Onzon, krijgt betaald. “Het blijft moeilijk korte films gefinancierd te krijgen en dat is zeker geen ideale situatie”, vindt Taylor. “Maar iedereen vond het belangrijk dat het verhaal verteld werd.”

Momenteel is de film in postproductie en de première staat gepland voor aanstaande herfst. “We hebben geld van het Amsterdams Fonds voor de Kunst gekregen om de film in te sturen voor internationale festivals. Het liefst zouden we lokale centra tegen seksueel geweld koppelen aan festivals waar de film te zien is. Ons belangrijkste doel is het gesprek over dit onderwerp te stimuleren.”