Willem Baptist over Ring of Dreams

'Deze showworstelaars hebben geen gouden bergen om naar uit te kijken'

Willem Baptist. Foto Angelique van Woerkom

In de reeks Hollandse Nieuwe komen negen makers aan het woord wier films op de 39ste editie van het Nederlands Film Festival in première gaan. Willem Baptist over Ring of Dreams: “Ik voelde een enorm respect voor de showworstelaars die lak hebben aan wat de buitenwereld al dan niet van ze denkt.”

Waar gaat je documentaire over? Ring of Dreams is een feelgood-documentaire-essay over een groep Nederlandse showworstelaars – in hun vakwereld bekend als pro wrestlers – die elk weekend presteren om lof te krijgen van hun publiek. Het is een verkenning van een kleine, afgesloten wereld waar fictie en werkelijkheid volledig door elkaar heen lopen en waar de deelnemers, in tegenstelling tot in Amerika, geen gouden bergen hebben om naar uit te kijken. Alleen de diehards houden het vol. Via deze jongens vertel ik een groter verhaal over het vechten voor en blijven geloven in je dromen, tegenover het soms saaie dagelijkse bestaan en de mening van anderen. Het is een ode aan de dromen die we allemaal hebben; de behoefte om onszelf te ontstijgen en ons eigen lot te bepalen.”

Waarom wilde je deze film maken? “Als tiener was ik een fan van Amerikaans showworstelen. Ik keek ernaar op televisie, samen met mijn oma die dan met rillende handen thee inschonk als bijvoorbeeld de ogen van een worstelaar werden uitgestoken. Toen ik voor aanvang van het maken van deze film met enige Hollandse nuchterheid een Nederlandse show bijwoonde, realiseerde ik me hoe ik door de jaren heen cynischer en pragmatischer was geworden. Het durven dromen en fantaseren is iets wat eerder afneemt dan toeneemt als je ouder wordt. Ik voelde een enorm respect voor de jongens en meiden die lak hebben aan wat de buitenwereld al dan niet van ze denkt. Tegelijkertijd voelde ik als filmmaker een verwantschap; zij vertellen ook verhalen maar dan met hun lichaam.”

Mijn volgende film wordt nu eens… “Ik zou graag weer een uitstap naar drama willen maken. De laatste korte fictiefilm die ik heb gemaakt stamt uit 2010. Ik zoek nog naar de noodzaak om iets te vertellen of een bijzonder goed scenario dat mij prikkelt.”

Wat zou de Nederlandse film nodig hebben? “Als het gaat om documentaire: een aanwas aan jongvolwassen publiek. De gemiddelde NPO-kijker en filmtheaterbezoeker is 55+. Dat heeft enige weerslag op wat er gemaakt en vertoond wordt. Dit terwijl het documentairegenre een vrij medium is waarin je enorm spannende dingen kan doen en moet willen inhaken op de belevingswereld van mensen die volop in het leven staan.”

Herinner je je een bepalend filmmoment in je leven? “Er zijn er meerdere, je probeert altijd open te staan voor nieuwe inzichten. Toch zal ik er twee benoemen. Ten eerste het zien van Alejandro Jodorowsky’s The Holy Mountain, een film die de waarde laat zien van het eigen filmische universum en hoe de ziel van een film in het onderbewuste zit, de onderbuikgevoelens en visie van een filmmaker. Als tweede: het draaien op 16mm en 35mm. De wijze waarop het filmproces tastbaar wordt, hoe de beelden een ongrijpbare uitwerking hebben en hoe de concentratie op de set toeneemt, beïnvloedt mij nog altijd in mijn huidige werk.”


Ring of Dreams gaat op 29 september in première op het Nederlands Film Festival en is vanaf 14 november te zien in de biosopen en via Picl.nl.