Muriel d’Ansembourg over Truly Naked

Truly Naked is een geweldige, hedendaagse conversation starter over mainstream porno. Want waar blijft de intimiteit? En waar zit de schaamte? “Ik wil dat sekswerkers de film kunnen zien zonder dat ze zich veroordeeld voelen.”

“Het klinkt misschien raar gezien mijn film, maar ik kijk zelf eigenlijk niet echt porno. Maar ik vond wel dat ik mijn huiswerk moest doen, dus ik heb de afgelopen jaren heel veel gezien. Ik ging echt down the rabbit hole. Op een gegeven moment begon ik erover te dromen; ik werd een keer ’s nachts schreeuwend wakker, omdat hardcore beelden met jonge vrouwen die tot het uiterste worden gedreven mijn onderbewuste binnenkwamen. En ook overdag zag ik het overal. Dan stond ik in de rij in de supermarkt en schoot door mijn hoofd in wat voor pornoscenario een kassamedewerker zou spelen. Ik zag ineens alle vrouwen door die porn gaze.”

Aldus Muriel d’Ansembourg, de Nederlandse regisseur van het grappige, pijnlijke, heftige en warme Truly Naked, die ik spreek op de Berlinale. Daar was veel buzz rondom haar speelfilmdebuut over een tienerjongen die in het kleinschalige pornobedrijfje van zijn vader de camera hanteert en intussen verliefd wordt op een feministisch ingestelde klasgenoot die hem blootstelt aan een intiemere vorm van contact.

Maar denk nu niet dat Truly Naked een eendimensionale aanklacht is tegen de gevaren van het genre. De film biedt juist een tegenwicht tegen het type christen-fundamentalistische verkettering die porno wil verbieden en performers wil ‘redden’ (waartegen sekswerkers de kernachtige slogan ‘Rights, Not Rescue’ gebruiken). Om los te komen van die clichés, was voor D’Ansembourg de samenwerking essentieel met de professionele pornoperformer Alessa Savage, die niet alleen een belangrijk personage speelt in Truly Naked (nadat ze hun samenwerking hadden geoefend met de korte film Fuck-a-Fan, 2024), maar ook als adviseur optrad.

“Tijdens mijn research keek ik ook veel documentaires”, vertelt D’Ansembourg. “Maar sommige hebben een agenda. Ik keek ze en dacht: oké, zo gaat het dus. Maar toen ik Alessa leerde kennen, en met haar over de industry sprak, zei ze: ‘Die documentaires vertellen je niet het hele verhaal. Als je met de goede mensen werkt, kan het heel leuk zijn. Ja, de seks kan zwaar zijn. Het is niet altijd makkelijk of prettig. Maar er wordt ook veel gelachen op de set. We kunnen samen echt lol hebben. En ik voel me door hen geaccepteerd, wat niet altijd het geval is in het dagelijkse leven.’ Wat goed was om te horen, want ik had nogal een duister beeld gekregen. Terwijl ik ook echt wil dat sekswerkers Truly Naked kunnen zien zonder dat ze zich veroordeeld voelen.”

Voorbij clichés
Savage speelt de levendige performer Lizzie, met wie de alleenstaande vader Dylan thuis pornoscènes opvoert die worden gefilmd en gemonteerd door zijn tienerzoon Alec, voor wie Lizzie, in afwezigheid van zijn overleden moeder, als een soort oudere zus fungeert. In dit alternatieve gezin wordt Alecs klasgenoot Nina geïntroduceerd, die met haar tegelijk nieuwsgierige en kritische blik het toch al wankelende systeem – de website waarop ze hun scènes plaatsen levert steeds minder op, Dylan wordt een dagje ouder en ze staan onder druk om steeds extremer materiaal te creëren – een extra zetje geeft.

D’Ansembourg: “Het eerste beeld dat ik had was van een pornoscène waarbij de camera naar beneden beweegt en je ziet dat hij wordt vastgehouden door een tiener. En daarna bedacht ik: wat als hij een relatie heeft met de mensen die hij filmt? Dat het gaat om iemand die hij kent, die hij vertrouwt, die hem dingen leert en tegen wie hij opkijkt?”

Dat leverde het uitgangspunt voor een dramatisering, die nodig was om de bekende vraag naar het effect van al die pornobeelden op jongeren nieuw leven in te blazen. “Toen ik me in porno ging verdiepen was ik al een volwassen vrouw met een seksleven. En als je je eigen seksualiteit al kent, dan, ja, prima. Maar als je nog aan het begin staat van het ontdekken van seks, kan hardcore porno een heel verwarrende invloed hebben. Niet dat ik denk dat iedereen er problemen door krijgt, maar het zijn zeker complexe tijden voor jonge mensen.”

Porno is een soort World Wrestling Entertainment, zoals Savage het omschreef in een interview met Variety: net zo min als die theatrale ‘sport’ een goed beeld geeft van echte gevechten, biedt mainstream porno een instructief beeld van echte seks. En daar zijn beide vormen van entertainment natuurlijk ook niet voor bedoeld. Het mooie van Truly Naked is, dat de film voorbij die clichés gaat en de betrokken individuen genuanceerd benadert.

Met dank aan de chemie tussen de vier hoofdpersonages. Niet alleen druipt de verliefdheid tussen Nina en Alec van het doek (gespeeld door twee nieuwkomers, Safiya Benaddi en Caolán O’Gorman, van wie we ongetwijfeld meer gaan horen), ook heeft Alec een intense band met zijn vader, die weliswaar op één niveau “a misogynistic piece of shit” is (zoals acteur Andrew Howard zijn personage in een interview noemde), maar op een ander niveau onvoorwaardelijk van Alec houdt en ook gewoon een arme sappelaar is die financieel het hoofd boven water probeert te houden. Wat Lizzie begrijpt, zonder dat ze alles goedkeurt. Net zoals Nina en Lizzie geloofwaardig bonden rond Lizzie’s activistische T-shirts (“I didn’t come from your rib, you came from my vagina”), zonder dat Nina opeens al haar kritiek vergeet. Al is ze wel gevoelig voor Lizzie’s argument dat de problemen die spelen niet het gevolg zijn van porno an sich, maar van het patriarchaat – dat natuurlijk ook binnen porno bestaat.

Intimiteit
Net zoals het bestaat binnen Hollywood, en hoe dáár seks wordt verbeeld. “Toen ik jong was, films keek en nog niets van seks wist, dacht ik dat seks ging over twee mensen die een beetje rondrolden, ze hebben allebei een orgasme en verder wordt er niks aangeraakt”, vertelt D’Ansembourg. “Het ging allemaal heel snel en meestal hadden ze ook hun ondergoed nog aan. Maar als je het dan zelf gaat doen, merk je, oh, daar komt meer aan te pas – ik weet niet hoe zij zo snel een orgasme bereikt, maar zo zit ik niet in elkaar. En dat soort beelden, daar moeten we vanaf. Want je gaat als je jong bent aan jezelf twijfelen: wat doe ik verkeerd?”

Anders gezegd: het gaat hier om een veel breder maatschappelijk probleem van omgang met seksualiteit. Alecs verkenning van intimiteit en mannelijke kwetsbaarheid gaat in Truly Naked daarom hand in hand met het overwinnen van schaamte over zijn ervaring met pornografie: zich blootgeven aan Nina en niet langer het werk van zijn vader en Lizzie publiekelijk loochenen zijn twee kanten van dezelfde medaille.

Waarmee Truly Naked impliciet uitkomt op dezelfde boodschap die Salt-N-Pepa ons al in 1991 meegaf: “Let’s talk about sex, baby. Let’s talk about you and me. Let’s talk about all the good things and the bad things that may be.” Een boodschap die dus niet nieuw is, maar het nog altijd verdient herhaald te worden.

D’Ansembourg: “We moeten wat eerlijker worden rondom seks. Ik krijg momenteel al die vragen over porno van journalisten, maar als ik dan vraag: ‘Kijk je zelf porno?’, gaan sommigen sputteren: ‘Ja, nee, nou…’ Terwijl ik echt bijna niemand heb gevonden die het nog nooit heeft gezien. Die schaamte, daar moeten we van af.”

Truly Naked draait vanaf 23 april 2026 in de bioscoop.