IFFR: Charlotte Pryce

Mysteries van de materie

  • Datum 16-01-2019
  • Auteur Mariska Graveland
  • Categorieēn Artikel
  • Deel dit artikel

Pwdre Ser: the rot of stars

De betoverende korte films van Charlotte Pryce vangen bloemen, planten, vogels en insecten in met de hand bewerkte beelden en laten ze als een verkwikkende regenbui weer los op de kijker. Het IFFR besteedt een speciaal programma aan haar ragfijne, mysterieuze films, die afkomstig lijken uit een andere wereld.

Net als biologen gebruiken filmmakers een vergrootglas om te kijken. Hun lens is een glazen oog, die de werkelijkheid altijd een beetje vervormt. De Britse, in Los Angeles woonachtige korte-filmmaker Charlotte Pryce ziet door dat glazen oog ‘de wonderen van de natuur’ zoals die vroeger in boeken met bruinstoffen kaften en de mooiste illustraties werden bezongen. Toch is haar werk niet puur nostalgisch, het sprankelt als dauw en kronkelt als nieuwe spruiten aan een kiem. De beelden lijken afkomstig van een andere wereld, hoe aards ze ook zijn.

Net zoals planten leven door fotosynthese, heeft Pryce haar eigen kringloop bedacht van met de hand bewerkte natuurbeelden die tot leven komen op de filmemulsie, de bovenste laag van de 16mm-filmstrook. Ze interesseert zich voor de prima materia, de ‘eerste materie’ waarmee je weer nieuwe stoffen zou kunnen maken. Ze bedrijft daarmee een soort alchemie, zoals beschreven in de handleiding The Mirror of Alchemy uit 1597 over het maken van goud uit lood. In A Study in Natural Magic (2013) zien we gloeiende bloemen en ragfijne gouden draden, in Prima Materia (2015) veranderen zinderende spiralen in mysterieuze cellen van gouden stof: de droom van de alchemist.

Ook het beeldschone Pwdre Ser: the rot of stars (2019) zit vol met raadselachtige, lichtgevende substanties, gevangen in stralende Kirlian-fotografie. Daarbij wordt een object blootgesteld aan een elektrisch veld waarna de kleurige ontladingen door het fotopapier worden geregistreerd. Je ziet dan een corona, een straal rond het voorwerp, wat in Pryce’s werk een betoverend effect heeft.

Pryce gaat vaak ver terug in de tijd om de mysteries van de materie te onderzoeken. Het woord Pwdre ser is bijvoorbeeld Welsh voor de mythische ‘sterrengelei’ die al vanaf 1400 in de natuur is waargenomen. Ze liet zich daarbij inspireren door middeleeuwse verhalen en de negentiende-eeuwse fotografie van het onzichtbare. Pryce brengt wel vaker een eerbetoon aan de eerste foto’s van buitengewone verschijnselen die zich net buiten de grenzen van ons zicht bevinden.

Riviermodder
Charlotte Pryce geeft op IFFR ook een live performance met vintage toverlantaarns en handgemaakte glasplaten, beelden zoals die geprojecteerd werden voordat de film was uitgevonden. The Tears of a Mudlark (2018) is het kleurrijke verhaal van een visionair buitenbeentje dat in de riviermodder op zoek gaat naar waardevolle objecten en in de bergen naar sporen van gletsjers. De naam mudlark wordt vooral gebruikt voor diegenen die in de late achttiende en negentiende eeuw in Londen langs de rivier rondscharrelde op zoek naar spullen.

The Tears of a Mudlark

De toverlantaarnvoorstelling W.H. Hudson’s Remarkable Argentine Ornithology (2013) draait om de beroemde natuuronderzoeker W.H. Hudson die gek was van vogels, die hij bekeek vanaf de pampa’s van zijn geboorteland Argentinië. De wonderlijke toverlantaarns brengen ook andere, verborgen lagen naar boven: de natuur kan zowel plezier geven als angst oproepen.
Zoals de tulp in The Parable of the Tulip Painter and the Fly (2008), die mooi is zolang hij bloeit maar daarna vooral de vergankelijkheid van het leven benadrukt, net zoals een Hollandse meester dat dubbele gevoel waarschijnlijk honderden jaren voor Pryce onderging. Zo voelt ze zich dwars door de tijd met hem verbonden. De tulp maakt ons ervan bewust dat groei, zelforganisatie en het onvermijdelijke verval de kern van het leven vormen.
Kijkend naar een vlinder, een mestkever en een mot buigt ze zich, net als de Icarus-mythe, over het mysterie van vliegende insecten. Zo laat Pryce op eigen wijze biologie, mythes en kunst samensmelten, als een nieuw organisme dat leeft van de humuslaag op de filmstrook.

De films en toverlantaarnvoorstellingen van Charlotte Pryce zijn te zien op IFFR, in WORM UBIK