Jubileum The Big Lebowski gevierd met The Dude Day

White Russians, die eeuwige badjas, bowlen en natuurlijk dat vloerkleed waar het allemaal mee begon. De ingrediënten van The Big Lebowski zijn de brandstof van een complete subcultuur die is ontstaan rondom de film van de gebroeders Coen. Dit jaar is het twintig jaar geleden dat hij in première ging. Dat wordt morgen gevierd met The Dude Day.

De kersverse ‘feestdag’ wordt op veel plaatsen in Nederland gevierd. De klassieker draait onder andere in het Louis Hartlooper Complex in Utrecht, LUX in Nijmegen en het Herenstraattheater in Wageningen. Amsterdamse liefhebbers kunnen terecht in EYE, de Filmhallen of LAB111. In Rotterdam vertonen Kino en LantarenVenster The Big Lebowski.

Nogal wat theaters grijpen het jubileum aan voor een fijne verkleedpartij met beloning. Wie in Lebowski-stijl het Groninger Forum of Trianon in Leiden bezoekt krijgt een gratis White Russian. Wie het liever bij bier houdt, kan online De Lebowski bestellen van Cinema Brewers, een met Amerikaanse hoppen gebrouwen IPA.

The Big Lebowski is in twintig jaar tijd uitgegroeid tot een cultfilm van jewelste. Dat heeft veel te maken met de hoofdpersoon, de door Jeff Bridges gespeelde hippie zonder veel dadendrang die door het leven gaat als The Dude. De plot is mager — The Dude wordt verward met een schuldenaar en krijgt daardoor te maken met criminelen die zijn tapijt onderpissen — maar de dialogen zijn heerlijk Coen-esk. Maar de film dankt zijn status vooral aan de manier waarop hij de houding van de slacker-generatie vat. Zeer gepassioneerde fans noemen zichzelf dan ook ironisch ‘achievers’.

Er zijn boekenplanken vol geschreven over The Big Lebowski, tot en met serieuze feministische artikelen en politieke analyses. Er zijn twee spinnensoorten en een mot vernoemd naar de hoofdpersoon. En er is zelfs een religie geënt op Lebowski’s levensstijl: dudeism. Sinds 2002 wordt jaarlijks in Kentucky een Lebowski Fest gehouden, met een nachtlang ongelimiteerd bowlen, dat inmiddels is overgewaaid naar andere Amerikaanse steden.

Edo Dijksterhuis