Van showmaster tot mislukte cokesmokkelaar

Jarenlang was hij het gezicht van de NCRV en presenteerde hij even wezenloze als populaire spelshows. Nu staat Frank Masmeijer in het beklaagdenbankje voor grootschalige cocaïnesmokkel. Maar hij is opportunistisch genoeg om ook hier mogelijkheden te zien. Hij werkt aan een biografie en plannen voor een biopic zijn in de maak.

Masmeijer zegt steun te hebben van media-ondernemer Richard Otto, die momenteel werkt aan een documentaire over het onlangs ingestorte V&D-concern. De speelfilm of documentaire zal beslist een verrijking zijn van de vaderlandse penosefilmografie. Drugshandelaar Klaas Bruinsma is al vereeuwigd in De dominee, Willem ‘de neus’ Holleeder in De Heineken ontvoering, en bordeelbaas Zwarte Joop krijgt binnenkort zijn eigen serie, gemaakt door Tim Oliehoek. Maar Masmeijer is meer van het soort ‘per ongeluk crimineel’. Grote schulden zouden hem tot zijn daden hebben gedreven.

Masmeijer begon zijn carrière als semiprofessioneel voetballer bij Go Ahead Eagles, maar stapte in de jaren ’80 over naar televisie. Bij de NCRV maakte hij programma’s als Helemaal in je eentje show, Frank & Vrijshow, Dinges en Holidayshow. Een overstap naar Sport7 was geen succes aangezien die zender er al na een paar maanden mee stopte. Masmeijer probeerde het nog bij het Duitse WDR maar ook dat liep niet zoals hij had gehoopt.

Hierna beproefde de voormalige quizmaster zijn geluk als horeca-uitbater in België. Diverse faillissementen brachten hem ertoe in zee te gaan met louche types, die hem dwongen een partij van 467 kilo cocaïne op te halen in de haven van Antwerpen. De drugs zaten verstopt in een lading bananen, maar Masmeijer kreeg de vracht niet mee en liep erg in de gaten met zijn amateuristische gedram om exact die palet fruit. De dope werd gevonden en Masmeijer door zijn opdrachtgevers in elkaar geslagen.

Masmeijer heeft inmiddels tien maanden in voorarrest gezeten. Het OM eist zeven jaar cel en een geldboete van €24.000. Zijn vrouw heeft hem verlaten. Voldoende stof dus voor een film met hoge pieken en diepe dalen.

Edo Dijksterhuis