Het temmen van een tijger

In de top vijf van onverfilmbare boeken kwam Life of Pi net na Cloud Atlas. Een jongeman die na een schipbreuk zijn reddingsboot moet delen met een Bengaalse tijger? Laat maar zitten. Niet vreemd dat zwaargewichten als M. Night Shyamalan, Alfonso Cuaron en Jean-Pierre Jeunet de handdoek in de ring moesten gooien. Ang Lee ging de uitdaging aan, en maakte zijn technisch meest gecompliceerde film tot nu toe. Een foto-album.

Intiem 3D
Ang Lee koos voor een versie in 3D, geen voor de hand liggend medium voor deze als subtiel bekendstaand cineast. ‘Mensen hebben inderdaad bepaalde verwachtingen van 3D. Maar het feit dat niemand er nog een een intieme film mee heeft gedraaid, wil nog niet zeggen dat het niet kan.’ Lee wendt inderdaad het systeem aan voor nuance. Vooral de shots van een zwemmende Pi krijgen door het 3D-gebruik een zwevende kwaliteit.

Pompen of verzuipen
Niet alleen had 17-jarige hoofdrolspeler Suraj Sharma nooit geacteerd, hij kon ook niet zwem­men. Het maakte dat de draaiperiode een brute leerschool was voor de debutant. Naast de verplichte zwemlessen moest Sharma ook nog acht kilo spiermassa kweken om Pi gestalte te kunnen geven. Vervolgens moest hij tijdens de opnamen tien kilo afvallen om diens beproeving geloofwaardig te maken. De oceaan heeft Sharma niet gezien. De zee-opnamen vonden plaats in een reusachtige watertank in Ang Lee’s geboorteland Taiwan.

Hoe bouw je een tijger?
Voor de CGI-creatie van ‘hoofdrolspeler’ Richard Parker liet Bill Westenhofer vier tijgers naar Taiwan brengen, waarna de CGI-super­visor de beesten acht weken lang bestudeerde. Hij ging zelfs zover om in het verblijf van de dieren een reddingsboot te plaatsen voor enkele opnamen. Veertien procent van de tijger-­shots zijn echt, de rest is digitaal. De film-tijgers werden van binnenuit opgebouwd: eerst botten, dan spieren, dan huid. Het geheim van een geloofwaardig bewegend digitaal beest? ‘Let the tiger be a tiger.’

Magische zee
Een van meest spectaculaire momenten is wanneer een fluorescerende vinvis over de reddingboot springt. Het effect is natuurlijk digital nagemaakt, maar het fenomeen bestaat. Het gebeurt wanneer grote vissen als dolfijnen of walvissen door een school plankton zwemmen. Ang Lee nam zijn digitale kunstenaars ’s nachts mee de zee op om het effect met eigen ogen te kunnen aanschouwen.

Mark van den Tempel