Webfilm: #DIRTY LAUNDRY

Marvel-superheld The Punisher kwam er in twee Hollywoodfilms wat bekaaid vanaf. Dat vond ook acteur Thomas Jane, die zich wreekt met een liefdevol eerbetoon aan deze brute wreker.

Door het succes van Spider-Man en The Avengers zou je het bijna vergeten. Maar niet alle striphelden van het legendarische Marvel kregen een respectvolle vertaling naar het witte doek. Zo speelde Thomas Jane in 2004 Frank Castle alias The Punisher, een bijfiguur dat in 1974 voor het eerst opdook in The Amazing Spider-Man — niet te verwarren met de recente bioscoopfilm. Die hard fans waren niet over The Punisher te spreken. Jane zelf blijkbaar ook niet, want de uitnodiging voor de sequel sloeg hij af. Het script zou geen recht doen aan het karakter van Frank Castle. Jane haalde zijn gelijk: Punisher: War Zone flopte.

Maar Jane kon The Punisher niet van zich af zetten. Daarom heeft hij, geheel in stijl met diens werkwijze, het heft in eigen hand genomen. Zijn liefdevolle eerbetoon verscheen vorige maand op YouTube. Onafhankelijk geproduceerd, onder regie van de nauwelijks bekende Phil Joanau: een ‘fanfilm’, zo werd hij al snel gedoopt.

#DIRTY LAUNDRY: dat is vanzelfsprekend een speelse verwijzing naar ‘Dirty’ Harry Callahan. En niet zonder reden. Ook The Punisher handhaaft de wet zonder daarvoor per se een wettelijk mandaat te verlangen. En ook hij doet dat met een stoïcijnse, haast cynische nonchalance. In de eerste helft van het filmpje lijkt hij er zelfs weinig zin in te hebben. Hij komt alleen een wasje draaien in een kille achterbuurt. De aanrading, afpersing en bruut geweld waarvan The Punisher getuige is, kunnen hem niet van zijn missie afbrengen. Tot er een radertje knapt, zoals dat gaat met ruwe bolsters die handelen op instinct.

De zwakte van #DIRTY LAUNDRY is ook meteen de kracht. Jane en Joanau voelen, als fans van het eerste uur, weinig behoefte om verrassende accenten te plaatsen, zoals Christopher Nolan met zijn Batman-trilogie, of Sam Raimi met Spider-Man. Ze eigenen zich The Punisher toe, maar maken hem niet echt eigen.

Maar om de trouwe volgers te behagen, is dicht bij de bron blijven natuurlijk de juiste weg. Net als in het origineel handelt The Punisher in #DIRTY LAUNDRY niet uit blind geloof in een betere wereld, maar gewoon, omdat met veel geweld orde op zaken stellen nu eenmaal zijn ‘job’ is. Die essentie wordt feilloos gevangen: Jane speelt The Punisher als een ‘leeg’ karakter, een brute wreker zonder zelfreflectie of -contemplatie. Het metalige donkerblauw en de grimmige, industriële decors doen de rest.

#DIRTY LAUNDRY vangt de schaduwzijde van het gezicht van superheldendom, de donkere dubbelganger. Daarin lijkt deze ‘fanfilm’ dan weer wel op Nolans Batman-films.

Niels Bakker