Redactioneel – 3 maart 2011

Al het goede komt in drieën. Drie is drama. Drie is dimensionaal. Drie is het verbindende element van alle films in deze maart-Filmkrant, een maand die zijn staart roert, en in zijn staart bijt, ook in filmland. Een oude journalistieke wet wil dat twee toeval is, en drie een trend. Maar wat moeten we dan denken van vier, nee vijf, films in één maand die voor het onderzoeken van liefdesverhoudingen niet genoeg hebben aan hij en zij, aan de ene en de andere, maar daar nog een derde in het (over)spel willen brengen? Net nu we overal lezen dat we (slechts) "ons brein zijn" en de romantische liefde niets te zoeken heeft in onze hersencellen, brengen filmmakers bij de nul en de een, bij de simpelste bouwsteentjes van ons binaire zijn, een onbekend element in. Drie is drama. Dat wist Aristoteles al met zijn wetten van protagonisten, antagonisten en tritagonisten. Maar anno 2011 kan film ook niet meer zonder de drie van dimensionaal. Het afgelopen Filmfestival Berlijn bombardeerde zelfs een hele dinsdag tot 3D-dag: via de tekenfilm les contes de la nuit van Michel Ocelot (die het hele proces trouwens consequent ouderwets ‘stereoscopisch’ bleef noemen), via de megalomane arthouse dansfilm pina van Wim Wenders tot cave of forgotten dreams van Werner Herzog, die op z’n Herzogiaans kon beweren (en bewijzen!) dat de grotschilders van de grotten van Chauvet-Pont-d’Arc door de welvingen van de gesteenten te betrekken in hun primitieve perspectieven de eigenlijke voorlopers van de 3D-film waren. 3D-film staat in veel gevallen ook nog steeds voor denderende koppijn, brildragers zagen driedubbel scheel na drie 3D-films op één dag, dus daar is nog een strijd te winnen. Waar blijven de eerste custom made geslepen 3D-brillen? Of beter nog: 3D zonder bril? Waar blijft eigenlijk het holodeck uit star trek, nu we toch bezig zijn? Drie is ook het derde decennium van de Filmkrant dat we dit voorjaar vieren. En drie is het derde jaar van een eigenlijk vier jaar durende subsidieperiode, waarvan de staatssecretaris van Cultuur (de derde letter van het alfabet) heeft bedacht dat het na drie jaar maar afgelopen moet zijn voor de Filmkrant (zie ook het redactioneel van januari van dit jaar). Daarom hebben wij uw steun driedubbeldwars nodig: als donateur, adverteerder, medefilmliefhebber en lezer.

Dana Linssen