Webfilm: Boxgirl

Hollywood-animator Rocky Curby gaf iedereen een fijne trick and treat voor Halloween dit jaar. Voor de favoriete feestdag van horrorliefhebbers trok hij een doos vol special effects open, met als resultaat een pulperige, bloederige en komische creatie: Boxgirl.

De naam Rocky Curby zegt de meeste mensen waarschijnlijk niets. Maar dat geldt niet voor de films waaraan hij heeft meegewerkt: The Amazing Spider-­Man, Mission: Impossible — Ghost Protocol, Transformers. Dat niemand hem kent is toch niet zo raar. Curby is namelijk zo’n type wiens naam voorbij schiet op de aftiteling als de zaal al aan het leegstromen is. Wat hij precies aan die films heeft bijgedragen is lastig te zeggen; op de IMDb is zijn meest voorkomende credit ‘pre­visualization artist’. In het kort gezegd maakt hij grove animatieschetsen om te kijken of een uitgewerkte versie daarvan in de film zou kunnen passen. Belangrijk, maar voor het publiek onzichtbaar werk.

Af en toe stapt hij echter uit die schaduw en zet hij voor een korte film de pet van regisseur op. Zijn nieuwste werk is Boxgirl, dat Curby op Halloween online zette. Origineel is het vier minuten durende filmpje niet, maar goed, is er uberhaupt iets origineels te vinden rondom Halloween?

Het filmpje opent met kinderlijke, maar duistere animaties en een griezelige voice­over waarin kinderen vertellen over een heks, wiens hoofd in een doos is gevangen. Terwijl de kinderen nog rondfluisteren op de voice­over gaat de animatie over in levend beel. De camera zoomt in op een jongen en een meisje, die tussen witte doeken op zolder rond een doos zitten, met een hamer. De doos ziet er griezelig uit — een soort houten "book of the dead" uit de Evil Dead-reeks. Boxgirl heeft sowieso wel wat weg van die archetypische horrorserie, want als de jongen eenmaal met de hamer op de doos slaat breekt er een even herkenbare hel los. Bloed, heel veel bloed giet in Boxgirl, zoveel dat het net als in Evil Dead (met name in deel twee) komisch wordt.

Voordat het echter zover is, werkt Curby nog even de horrorcliche’s af. Een dreigende soundtrack, sfeervolle maar schaarse verlichting en een druppel bloed als voorbode van wat komen gaat. Het meisje snijdt zich aan de houten doos en moet naar de wc. Uiteraard slaat de jongen de doos pas kapot als hij even alleen is. Langzaam stopt hij zijn arm diep in het opengeslagen gat. Dan begint Boxgirl pas echt.

Wat er allemaal uit (en in) die doos stroomt is een griezelig feest voor het oog, maar Boxgirl gaat verder nergens heen. Hierdoor lijkt toch naar voren te komen dat Curby voornamelijk een animator, boven een regisseur is. Boxgirl is voor Curby eerder een (zeer vermakelijke) oefening in stijl dan in inhoud. En in de geest van Halloween is daar helemaal niets mis mee.

Hugo Emmerzael