The Company Men

Wie is de muppet?

  • Datum 29-03-2012
  • Auteur
  • Gerelateerde Films The Company Men
  • Regie
    John Wells
    Te zien vanaf
    01-01-2010
    Land
    Groot-Brittannië/Verenigde Staten
  • Deel dit artikel

Ongekend actueel, deze blik op het verziekte bedrijfsleven van televisieveteraan John Wells. Want wat als je wordt ontslagen, alleen omdat de winstgroei van je bedrijf de aandeelhouders niet tot plezier is?

The Company Men flopte eind 2010 in de V.S., en bereikt nu pas de Nederlandse zalen. Ironisch genoeg is de film met die vertraging nog actueler geworden, dankzij de opschudding rond de ‘ontslagbrief’ van voormalig Goldman Sachs-medewerker Greg Smith die eind maart in de New York Times verscheen. Smith beschrijft op zijn laatste werkdag de verziekte bedrijfscultuur, die niet meer is gericht op het ten dienst staan van de klanten maar enkel op het uitmelken van deze ‘muppets’.
Schokkend, maar niet verrassend. Al is het maar omdat John Wells’ The Company Men precies die bedrijfscultuur in 2010 al onder de loep legde. Hoewel de film niet gaat over Goldman Sachs maar over het fictieve massaconglomeraat GMX (ooit begonnen als scheepswerf), toont het precies die ontwikkeling: alles draait om de ‘bottom line’ en de aandeelhouder, ten koste van niet alleen de klanten maar ook de werknemers.
In zijn speelfilmdebuut tracht televisieveteraan Wells een oprecht beeld van de recessie te geven door het verhaal te vertellen van drie van deze bedrijfsmannen. Hotshot-bedrijfsjurist Bobby Walker (Ben Affleck) wordt ontslagen, maar kan zijn bij elkaar geleende rijkemansleven niet loslaten, zelfs niet als hij noodgedwongen in het bouwbedrijf van zijn volkse zwager aan de slag gaat. Ook de baan van manager Phil Woodward (Chris Cooper) staat op de tocht, en als kapotgewerkte zestigplusser zal hij nog moeilijker dan Bobby een andere baan kunnen vinden. En Gene McClary (Tommy Lee Jones), als medeoprichter van het bedrijf naar de zijlijn geschoven, verzet zich voorzichtig tegen de asociale beslissingen die zijn oude vrienden nemen.
Wells’ achtergrond in televisiedrama van enige kwaliteit (hij was een drijvende kracht achter series als E.R. en The West Wing) is duidelijk merkbaar in de troostende opeenvolging van dramatische en lichtere momenten. Je zou bijna willen dat hij de ruimte had genomen deze verhalen, en de interessante, eigenzinnige groep personages die er doorheen fladdert, uit te werken tot een nieuwe tv-reeks. Dan hadden ze de ruimte gekregen te ademen, en had hij het hoopvolle einde, dat nu uit de lucht komt vallen, kunnen verdienen.

Joost Broeren