We Margiela

In de geest van het modehuis

  • Datum 11-10-2017
  • Auteur
  • Categorieēn Recensies
  • Gerelateerde Films We Margiela
  • Regie
    mint film office
    Te zien vanaf
    01-01-2017
    Land
    Nederland
  • Deel dit artikel

In deze documentaire over het legendarische modehuis is hoofdontwerper Martin Margiela de grote afwezige.

Film en mode zijn geen vreemden van elkaar: de modewereld gebruikt het medium film (en de grote namen die films maken) al jaren als reclamemiddel; denk aan de minifilms die Martin Scorsese en Joe Wright voor Chanel of David Lynch en Harmony Korine voor Dior maakten. Voor filmmakers is de modewereld dan weer een dankbaar onderwerp; met The Devil Wears Prada (David Frankel, 2006) of The September Issue (R. J. Cutler, 2009) als twee bekende recente voorbeelden. Maar waar in deze films de smaakmakers de hoofdrol vervullen, schittert in We Margiela hoofddesigner Martin Margiela door afwezigheid. Via interviews met zijn creatieve kernteam wordt de geschiedenis van het legendarische modehuis geschetst. Van oprichting tot verkoop; van creatieve explosie die de regels van de modewereld aan zijn laars lapte tot implosie door commerciële druk.
Margiela’s afwezigheid is wel zo passend: toen Martin nog aan het hoofd van Maison Martin Margiela stond, was hij ook de mysterieuze afwezige. Er werden geen foto’s van hem gepubliceerd, in het gebruikte archiefmateriaal zien we nooit meer dan zijn handen. Zelfs op het eigen label (waar geen merknaam op stond) schitterde hij door afwezigheid. Ook medeoprichter Jenny Meirens, die kort geleden overleed, is alleen via haar stem aanwezig. "Op een wit scherm projecteren mensen zichzelf", vertrouwt ze de makers toe. Haar stem wordt dan ook de hele film begeleid door een wit scherm.
Hoewel de film zich vermomt als historisch document, ondervraagt hij eigenlijk subtiel het creatieve proces van deze bijzondere groep. Want hoewel Jenny de zakelijke en Martin de creatieve leiding had, blijkt uit de interviews dat deze twee mensen een bijzondere sfeer van creatieve vrijheid wisten te creëren. Zo verzamelden ze een groep mensen om zich heen die het kloppende hart van Maison Margiela vormden. Een familie, bij shows altijd aanwezig in hun kenmerkende laboratoriumjassen. Geleid door een gevoel, meer dan door een strakke hand van een leider. Maison Margiela was een groepsonderneming.
Conceptueel is het dan ook bevredigend dat We Margiela gemaakt is door een groep makers die de film graag presenteren als Gesamtkunstwerk. Geen groot nieuws, elke film is dat. Maar de nadruk die hierop gelegd wordt door mint film office is opvallend. In een statement zegt het filmproductiehuis de al dan niet romantische notie van groepsdynamiek in creatieve samenwerkingen te willen onderzoeken. Dat lukt maar ten dele. Net als Maison Margiela lijkt de film te varen op een gevoel, niet op een duidelijk concept. Erg in de geest van het modehuis, maar daardoor resulterend in een anticlimax zonder duidelijke conclusie. Hoewel: ook daarmee doet We Margiela haar onderwerp recht. "Als je niet klaar bent om te verliezen dan kun je ook niet winnen", zegt Meirens aan het begin. Wie weet hoe het Maison Margeila vergaan is, begrijpt hoe dubbel deze uitspraak is.

Sacha Gertsik