The Florida Project
Phantom Thread
The Shape of Water
The End of Fear (Barbara Visser over)
Doof kind
Toen ze nog niet zo kuis was

THE YOUNG VICTORIA

Groot-Brittannië/Verenigde Staten, 2009 | Jean-Marc Vallée
Nee, niet alweer een kostuumfilm. the young victoria is weliswaar een en al kant, korsetten en corsages, maar biedt een frisse en revisionistische kijk op de geschiedenis.

Hoeveel eigengereide Engelse adellijke meisjes in korsetten en corsages hebben we de afgelopen paar jaar al voorbij zien komen? the other boleyn girl natuurlijk: Scarlett Johansson en Natalie Portman als de gezusters Boleyn die in het kader van een politiek machtspel werden ingezet om naar de gunsten van koning Henry VIII te dingen. En een paar maanden geleden nog the duchess, waarin Keira Knightley snibbig en ongenaakbaar de achttiende-eeuwse gravin Georgiana van Devonshire neerzette die het maar flink met haar overspelige echtgenoot te stellen had. En nu is er dan the young victoria, waarin Emily Blunt (overal geafficheerd als de nieuwe Kate Winslet, alsof we van de oude al genoeg hebben) de jonge prinses Alexandrina Victoria van Hanover speelt, dezelfde Victoria die met Albert zou trouwen (die van de Victoria and Albert Hall) en later een heel tijdperk naar zichzelf vernoemd zou krijgen.
Er zijn maar een paar redenen die het bestaan van dit soort romantische kostuumdrama's rechtvaardigen: jurken, jurken, jurken, zwelgen, zwelgen, zwelgen. Verboden liefdes, onmogelijke liefdes, echte liefdes, heimelijke liefdes, ze doen het nog steeds goed tussen vele lagen zijde en kant.

Schattig ge-schätzli
Wat the young victoria betreft zou je het daarbij kunnen laten. Blunt is een schatje, Rupert Friend die Albert speelt, is een schatje, en oh, hoe schattig 'Duits' is het Engelse koningshuis eigenlijk met al dat ge-'schätzli' daar door de gangen van Buckingham Palace.
Maar the young victoria heeft een aantal zaken voor op z'n voorgangers. Natuurlijk is het helemaal 'bon ton' om historische 'biopics' tegenwoordig op te tuigen met revisionistische politieke visies. Dus om erachter te komen waarom we Victoria alleen kennen als een oude rouwende vrouw, moest er wel eens iemand in haar voorgeschiedenis duiken. Gelukkig was dat scenarist Julian Fellows die ook al met Robert Altmans gosford park bewees een fijne neus te hebben voor roddels en gemopper als 'historische' bronnen. Er is dan ook voldoende intrige en gekonkel in het vroege leven van de latere koningin om het interessant te maken. Oom William IV ligt op sterven, maar zijn nichtje en opvolgster is op dat moment pas 17. Haar moeder wil liever met haar minnaar zelf de troon bestijgen. En als Vic als 18-jarige dan alsnog gekroond is, vindt zij in Lord Melbourne een adviseur die wellicht ook af en toe de grenzen van het betamelijke overschrijdt. En dan moet ze nog met Albert trouwen, kortom dan moet het allemaal nog beginnen.
De Britten kunnen het wel. Dit soort films maken. Pikant detail: producent Sarah Ferguson op de aftiteling is inderdaad 'the Duchess of York'. Maar de echte koninklijke goedkeuring komt natuurlijk in de vorm van producent Martin Scorsese die met the age of innocence (1993) al ruimschoots heeft bewezen raad te weten met de finesses van machtsmachinaties en die zeldzame individuen die daaraan weten te ontsnappen.

Dana Linssen



top
THE YOUNG VICTORIA

Mei 2009 #310

Productie
Martin Scorsese
Sarah Ferguson
Tim Headington
Graham King
Regie
Jean-Marc Vallée
Scenario
Julian Fellowes
Camera
Hagen Bogdanski
Montage
Jill Bilcock
Matt Garner
Art direction
Patrice Vermette
Muziek
Ilan Eshkeri
Met
Emily Blunt
Rupert Friend
Paul Bettany

Kleur, 100 minuten

Distributie
Paradiso
Te zien
vanaf 21 mei