Blade Runner 2049
The Square
Un beau soleil intérieur
The Glass Castle
Kleine ijstijd
'De consul bluft, liegt, charmeert'

Diplomatie (Volker Schlöndorff over)

Frankrijk/Duitsland, 2014 | Volker Schlöndorff
Volker Schlöndorff is terug van weggeweest. De regisseur van Die Blechtrommel leek enkel te kunnen gedijen in de jaren 70 en 80, maar zijn toneeladaptatie Diplomatie blijkt naast een intens verbaal duel tussen een Duitse generaal en een Zweedse consul ook een spannende karakterstudie die vraagtekens plaatst bij de rol van diplomatie. Schlöndorff: "Ze spelen een pokerspel en de pot op tafel is Parijs."

Door Ivo De Kock

Met films zoals Die verlorene Ehre der Katharina Blum, Die Blechtrommel, Die Fälschung en Un amour de Swann liggen de successen van de Duitse cineast Volker Schlöndorff ver acher ons. Na de jaren zeventig en tachtig leken zijn creatieve bronnen opgedroogd met werk dat in het beste geval (Palmetto, Der neunte Tag) 'verdienstelijk' was. Daarom is Diplomatie zo'n aangename verrassing. Deze adaptatie van het gelijknamige toneelstuk van Cyril Gely is een intens acteerduel tussen Niels Arestrup en André Dussolier maar vooral ook een spannende confrontatie tussen morele, intellectuele en emotionele argumenten. Een fictiefilm die speculeert over waarom een Duits bevelhebber de opdracht van de Führer om Parijs te vernietigen wanneer de geallieerden de stad dreigden in te nemen niet uitvoert. Frankrijk en Parijs waren altijd al de tweede thuis van Schlöndorff en de cineast toont ons dan ook met enige trots zijn smartphone wanneer we hem in Brussel ontmoeten: "96% publiekstevredenheid in Frankrijk voor Diplomatie, dat is niet slecht, het lijkt op een stemming in een stalinistisch regime."

Volker Schlöndorff (links) op de set


U studeerde in Frankrijk en werkte als assistent voor Louis Malle (Le feu follet, Viva Maria!) en Alain Resnais (L'année dernière à Marienbad). Diens laatste film Aimer, boire et chanter is opnieuw een toneeladaptatie, net als Diplomatie. Deel je zijn liefde voor  theater? Ik zag de film van Resnais tijdens het filmfestival van Berlijn, ik wist niet dat er een toneeladaptatie van hem aan kwam. Zijn liefde voor toneel is trouwens groter dan de mijne. Ik heb maar een beperkt aantal toneelstukken, waaronder Death of a Salesman, verfilmd.

U tekende voor heel wat meer boekverfilmingen: Die Blechtrommel, Un amour de Swann, Die verlorene Ehre der Katharina Blum, Die Fälschung, A gathering of old men, Palmetto, Der neunte Tag, Der Fangschusz,... Mijn goede vriend Billy Wilder zei steeds "waarom doe je boeken en geen toneelstukken? De constructie van een toneelstuk is die van een film. Wanneer het doek opent start het verhaal en het eindigt wanneer het doek valt." Bovendien draait een theaterstuk om een uitwisseling van argumenten terwijl bij een roman er meer gevoelens in het spel zijn. Maar vaste regels zijn er niet, wanneer je aan een scenario begint maakt het niet uit of je vertrekt van een krantenbericht of van een toneelstuk, je zoekt steeds manieren om een publiek te entertainen.

Bij toneeladaptaties zijn de dialogen cruciaal. Diplomatie is een typische dialoogfilm. Dat had me moeten afschrikken, maar het onderwerp sprak me aan. Generaal Dietrich von Choltitz en consul Raoul Nordling spelen een pokerspel en de pot op tafel is Parijs. Je wordt overmand door emoties want hoe kan men plannen om Parijs te vernietigen en hoe komt het dat een erg gehoorzame generaal uiteindelijk Hitlers bevel niet uitvoert? De feiten behoren tot de geschiedenis maar laten ruimte voor speculatie en fictie. Diplomatie is een karakterstudie die peilt naar de beweegredenen van de generaal. Ik hield van het idee dat diplomatie heel wat kan bereiken via argumenten maar dat het in zijn 'het doel heiligt de middelen'-benadering ook niet zo zuiver is, ook al is diplomatie minder dodelijk dan militair optreden. De diplomaat bluft, liegt, charmeert; hij gebruikt alle trucs van een pokerspel.

De consul blijft mysterieus. In het toneelstuk is het zoals in de realiteit: Nordling handelde op eigen initiatief, gedreven door zijn liefde voor Parijs. De vraag die ik al aansneed in andere films is 'hoe werkt de geschiedenis'. Er zijn verschillende scholen over hoe geschiedenis geschreven wordt. Volgens de eerste wordt de geschiedenis gemaakt door grote figuren: Napoleon, Churchill, Mao, Lenin. Volgens een andere school is de klassenstrijd de bepalende factor. Ik heb geloofd in beide scholen, de grote mannen en de marxistische  theorie. Vandaag denk ik dat geschiedenis werkt zoals in Darwins evolutietheorie. Een klein gen muteert in een ander gen en op lange termijn produceert dat bepaalde effecten. De actie van een man maakt niet meteen een verschil, maar op lange termijn wel. Een klein ding verandert, een ander klein ding ook en uiteindelijk zijn de dingen veranderd. Ieder van ons kan zo een beetje een verschil maken.
Nordling wordt geconfronteerd met iemand wiens ijzeren wil beschermd wordt door een harnas van staal. Hij moet een kleine barst of opening zoeken om het schild open te breken. Van het moment dat hij de man achter het harnas gevonden heeft kan hij op hem inwerken. Hij kan inspelen op zijn gevoelens voor zijn familie en hem manipuleren. Het is een psychologisch steekspel. De generaal blijft een militair maar de consul vindt de mens achter de man in uniform. Wat niet wil zeggen dat ik veel medelijden heb met de generaal. Sommigen dachten dat ik hen wou doen meeleven met de generaal. Ik ben de laatste om dat te willen want heel mijn jeugd leed ik door de acties van deze generaals; als jonge Duitser werd ik geconfronteerd met hun erfenis. Ik heb geen sympathie voor Von Choltitz maar Nordling moet de vinger leggen op gevoelens om de man te beïnvloeden.

U opent met documentaire beelden van de verwoesting van Warschau. Dat zat niet in het scenario, we voegden het toe tijdens de montage. Om de dreiging heel ernstig en reëel te maken moesten we iets doen. De verwoesting van een stad is iets dat mensen zich niet meer kunnen voorstellen, het gebeurde gelukkig de laatste 70 jaar niet meer in Europa, op Sarajevo na. De beelden leken me ideaal om te tonen wat Parijs boven het hoofd hing. Want Hitler wou er de stad zo doen uitzien. Door er muziek van Beethoven bij te plaatsen tonen we twee gezichten van een beschaving die in staat is tot het beste en het slechtste. Het geeft aan met welke vijand de consul te maken heeft.

Het lijkt een beeld dat in zijn geest opkomt. Dat was mijn opzet, ik wou de consul mijmerend door de straten van Parijs laten lopen met deze beelden in het achterhoofd. Hij denkt na over wat er kan gebeuren en al weten we nog niet wat hij van plan is, het introduceert hem wel als een fascinerend personage.

Even intrigerend is de geheime toegang tot de hotelkamer van de generaal. Dat is haast een komisch element. Maar het is ook logisch want wanneer de consul een geheime meeting wil met de generaal moet hij, om de man niet te compromitteren, ongemerkt toegang tot hem krijgen. Een hotel heeft ook een geschiedenis en het verhaal van de keizer die een trap opsluipt en opgewacht wordt door zijn courtisane verlicht de zaken. Het gaat tenslotte om Parijs, de stad van de liefde.

Dat Parijs is een personage in de film. Het is inderdaad het derde hoofdpersonage. Een van de voordelen van film ten opzichte van theater is dat ik de stad aanwezig kan maken. Onrechtstreeks door in 'de stad van het licht' dat licht te laten evolueren van de nachtelijke duisternis tot het licht van het ochtendgloren én door het hotel na een stroomonderbreking in het halfduister te dompelen. Maar ook rechtstreeks met een blik door de ramen en een sporadische excursie. Daarom bedacht ik de scène op het dak, de climax waarbij de personages omringd worden door de stad. Heel onwaarschijnlijk, want waarom zou de generaal zich op het dak begeven en de consul meenemen? Maar dat is cinema.

De typische ansichtkaartbeelden van Parijs ontbreken wel. Het voordeel van hotel Meurice als locatie is dat het in de Rue de Rivoli gelegen is waardoor je door de ramen het centrum van Parijs ziet. Het ging me ook om de relatie tussen de personages en de stad en niet louter om het herkenbaar beeld. Wanneer het raam opengaat en er frisse lucht binnenstroomt gaat de generaal met zijn rug naar het raam zitten, hij weigert te kijken naar de stad. De consul toont hem een stad die bijna aan te raken is maar de generaal wil het niet zien. Omdat hij de gevolgen van zijn actie niet in overweging wil nemen.

Bij het bekijken van de apocalyptische beelden van de verwoestingen bij het Syrisch conflict stelde ik me wel de vraag waarom we zo heftig reageren op het vernietigen van gebouwen in Aleppo en veel minder bij de menselijke slachtoffers die er vallen. Hechten we meer aan schoonheid dan aan mensenlevens? Je hebt een punt. We kleefden in Diplomatie geen exact cijfer op het aantal doden dat zou gevallen zijn wanneer de verwoesting van Parijs was doorgegaan. Sommigen zeiden honderdduizend, anderen een miljoen, ik hield het bij "weinigen zullen het overleven". De generaal kan zich voorstellen dat zijn vrouw en drie kinderen gedood worden omwille van zijn ongehoorzaamheid maar de dood van duizenden mensen is moeilijker te vatten. De esthetische schoonheid, de erfenis van honderden jaren beschaving die vervat zit in een stedelijk landschap — bruggen, kathedralen, de Eiffeltoren — is plots synoniem voor de volledige beschaving en voor schoonheid. De gebouwen tonen tot wat een beschaving in staat is en wat er op het spel staat. De vernietiging van Parijs raakt ons meer dan de dood van duizenden mensen omdat de creatieve energie die in de stenen van de kathedraal zit zowat het geheugen van duizenden mensen vormt. Daarom is het ook zo belangrijk. Ik vergelijk niet graag met andere films maar daar faalt in mijn ogen The Monuments Men. Ik hou van de acteurs en bewonder George Clooney maar wanneer ze op hun knieën gaan zitten voor de pièta werkt het niet. Wat wél raakt in de film is het verbranden van schilderijen, wat in het echt nooit gebeurd is. Je blijft niet onbewogen omdat je meteen denkt dat het mensen hadden kunnen zijn. Maar het is een interessante vraag die je stelt. Er is een link tussen kunst en leven, kunst is een substituut voor menselijk leven. Een kunstwerk heeft ook meestal een langer leven, het is niet eeuwig maar overtreft het leven van ieder individu.

Er is een parallel tussen Diplomatie en Der neunte Tag, waar ook de moraliteit van acties in vraag wordt gesteld en mensen keuzes en beslissingen evalueren. Ik was beschaamd toen ik gisteren een filmles gaf in Berlijn en daarbij Der neunte Tag nog eens bekeek. De film beviel me erg maar het leek alsof ik mezelf imiteerde. Het gaat om eenzelfde strijd tussen twee mensen met af en toe een uitstap naar in dat geval een concentratiekamp. Er is ook een glas water dat wordt aangereikt wanneer een van de opponenten ziek wordt, alleen is het omgekeerd en wordt de priester ziek en geeft de Gestapo-officier hem water. Ik was verbaasd, ik was vergeten hoezeer ik mezelf kopieerde. Maar het is beter van jezelf te stelen dan van anderen.

Over invloed gesproken: vormde René Clements Paris brûle-t-il een inspiratiebron? Ik heb de opnamen van die film nog bijgewoond. Het was een groot epos waarvoor het verkeer op de Champs Elysées werd stilgelegd. In zekere zin had ik graag wat meer middelen gehad om het gevecht rond hotel Meurice bij de overgave te ensceneren maar de beelden die ik wel heb werken. De film van Clement was goed, alleen vertrouwden ze de autobiografie van de generaal te zeer. Ik geloof niet dat hij reeds bij zijn aankomst in Parijs het besluit had genomen om de stad niet te vernietigen. De feiten bewijzen dat. Hij vroeg speciale troepen aan, liet dynamiet plaatsen onder de bruggen en in gebouwen, reserveerde vliegtuigen om verwoestende raids met fosforbommen te organiseren en het reuzekanon dat gebruikt was in Sebastopol haalde enkel Parijs niet omdat het treintransport bleef steken in de Elzas. Ik ben er van overtuigd dat hij aanvankelijk wel degelijk Hitlers bevel wou opvolgen en pas later hierop terugkwam.

Speelden daarbij morele of praktische overwegingen? Dat is stof voor speculatie. Ik denk dat hij een deal sloot. Voor de schijn organiseren we een klein gevecht rond het hotel en dan geef ik me, geconfronteerd met een overmacht over, zodat ze niet kunnen zeggen dat ik een defaitist of verrader ben. In ruil daarvoor onderzoek je mijn verleden niet en kom ik er vanaf met enkele jaren opsluiting in een Brits kasteel.

In tegenstelling tot in films, veranderen mensen in de werkelijkheid niet zo gemakkelijk. Je hebt gelijk, daarom heb je in films ook dramatische wissels die in de realiteit niet zo sterk zijn. Mensen veranderen niet zomaar, dus er moeten een aantal elementen samenkomen. Uit de gesprekken met zijn soldaten zien we dat hij niet over de middelen beschikt om veel weerstand te bieden dus Hitlers puur door wraakgevoelens geïnspireerd bevel was onvoldoende als reden om zichzelf en zijn familie te bezoedelen.

Doordat alles zich in een nacht afspeelt gebeurt de omslag van de generaal snel. Ik wou geen docudrama maken maar een fictiefilm. De geheime trap en de doorzichtige spiegel zijn bewuste fictie-elementen. We zijn nu 70 jaar verder en ik wil de geschiedenis niet onderzoeken om te bepalen wat er exact gebeurd is. Het is interessanter om menselijke verhalen te vertellen. Mijn 22-jarige dochter vraagt me waarom ik films over WOII blijf maken — na La mer à l'aube in 2011 nu opnieuw Diplomatie — en dan antwoord ik haar dat het me niet om die oorlog gaat maar om het feit dat mensen tijdens zo'n conflict in extreme situaties belanden wat boeiende reacties oplevert.

Toen ik u lang geleden in Deauville zag voor Death of a Salesman viel het me als aanhanger van de auteurstheorie op hoezeer alle aandacht naar Dustin Hoffman ging en de brave regisseur er voor spek en bonen bijzat. De hype rond acteurs is typisch voor Hollywood. Ik werkte graag samen met Hoffman, we zijn nog altijd vrienden, maar ik genoot echt van de samenwerking met Arthur Miller, een schitterend man. Death of a Salesman was een interessant experiment maar ik hoef niet zo nummer één te zijn. Toen ik besloot om regisseur te worden vond ik dat acteurs films maakten; ik heb veel respect voor de mensen die we op het scherm zien. Of dat nu Gary Cooper, Ava Gardner, Dustin Hoffman of André Dussolier en Niels Arestrup zijn. Zij zijn de mensen die het doen, wij regisseurs helpen hen enkel. Wanneer er een cinefiele gemeenschap is die auteurs op handen draagt vind ik dat fijn, maar ik hoef niet opgehemeld te worden. Ik denk dat ik in mijn hoofd en hart een eigen universum heb maar ik heb geen behoefte om dat te onderstrepen. Ik ben geen missionaris.

U bent geen Werner Herzog of Rainer Werner Fassbinder. Dat zijn ook in het echte leven andere mensen, andere personages. Ik ben goed bevriend met Werner en ik werkte met Fassbinder maar we zijn anders. We releasen overigens, alvast in Frankrijk en Duitsland, binnenkort een oude film van mij waarin Fassbinder samen met Margarethe von Trotta acteerde. Baal was een Bertolt Brecht-verfilming die omwille van de rechten niet meer te zien is geweest sinds 1969. Ik was eerst geneigd om wijzigingen aan te brengen maar op aanraden van vrienden liet ik de film zoals hij was. Compleet met een aantal fouten maar ook met een tijdsgebonden vuur en gedrevenheid. Fassbinder zou later dat jaar zijn eerste langspeelfilm, Liebe is kälter als der Tod, maken maar ik had hem in een undergroundtoneelstuk gezien waardoor ik wist dat hij perfect was voor die rol. Hij was heel egocentrisch, maar dat is ok, er bestaan nu eenmaal verschillende soorten artiesten zoals er ook verschillende soorten films zijn. Baal is hardcore arthousecinema en we zullen wel zien of er iemand komt kijken, terwijl Diplomatie veel toegankelijker is. Maar ik hou van beiden.


top
Diplomatie (Volker Schlöndorff over)

April 2014 #364



Productie
Marc de Bayser
Frank Le Wita
Regie
Volker Schlöndorff
Scenario
Cyril Gely
Volker Schlöndorff, naar het toneelstuk van Gely
Camera
Michel Amathieu
Montage
Virginie Bruant
Art direction
Jacques Rouxel
Muziek
Jörg Lemberg
Met
André Dussolier
Niels Arestrup
Burghart Klaussner

Kleur, 81 minuten

Distributie
Lumière
Te zien
vanaf 24 april

Titelindex


ABCDEFGHIJKLMNOPQRSTUVWXYZ1&


D

D'Ardennen
D.O.A.P. (DEATH OF A PRESIDENT)
DA MO FANG
THE DA VINCI CODE
DAAR IN DAT LAND (V TOJ STRANJE)
DADDY AND PAPA
DADDY DAY CARE
Daddy's Home
Daddy's Home 2
DAENS
Een dag in 't jaar (Margot Schaap over)
DE DAG VAN DE WANHOOP
DAGEN ZONDER LIEF
Daglicht
THE DAILY NATION
DAINIPPONJIN
DAKOTA
DAL DER ZUCHTEN
DALECARLIANS
DAM STREET
DAMAGE
DAMIAAN
THE DAMNED
Damsels in Distress
DAN IN REAL LIFE
Dance Academy: de film
DANCE FLICK
DANCE ME TO MY SONG
DANCE OF DUST (RAKHS-E-KHAK)
DANCE OF THE VAMPIRES
DANCE OF THE WIND
DANCE WITH ME
Dancer
DANCER IN THE DARK
THE DANCER UPSTAIRS
Dancing Arabs
DANCING DREAMS
DANGER: DIABOLIK
THE DANGEROUS LIVES OF ALTAR BOYS
A Dangerous Method
DANGEROUS MINDS
The Danish Girl
Danny Collins
Dans la maison
DANS LA VIE
DANS VOOR HET LEVEN
DANS, GROZNY DANS (THE DAMNED AND THE SACRED)
LA DANSE — LE BALLET DE L'OPÉRA DE PARIS
Dansen op de vulkaan
La danseuse (Stéphanie Di Giusto en Soko over)
DANTE'S PEAK
Daphne (Peter Mackie Burns over)
DARATT
DAREDEVIL
THE DARJEELING LIMITED
THE DARK
DARK BLUE
DARK CITY
DARK HORSE
The Dark Horse (James Napier Robertson over)
DARK IS RISING
THE DARK KNIGHT
The Dark Knight Rises
Dark Places
Dark Skies
The Dark Tower
DARK WATER (Hideo Nakata)
DARK WATER (Walter Salles)
DARKDRIVE
The Darkest Hour
DARKNESS
DARKNESS IN TALLINN
DARWIN'S NIGHTMARE
DARWINS VERSTEKELING. BEAGLE, IN HET KIELZOG VAN DARWIN
DATE MOVIE
DATE NIGHT
The Daughter
Daughters of Malakeh
Daughters of the Dust
DAVE
DAWN OF THE DEAD (George A. Romero)
DAWN OF THE DEAD (Zack Snyder)
Dawn of the Planet of the Apes
THE DAY AFTER TOMORROW
THE DAY I BECAME A WOMAN
THE DAY I WILL NEVER FORGET
DAY NIGHT DAY NIGHT
DAY OF THE DEAD
THE DAY THE EARTH STOOD STILL
THE DAY THE SUN TURNED COLD
The Day Will Come
DAYBREAK
DAYBREAKERS
DAYLIGHT
THE DAYS
THE DAYTRIPPERS
Dazed and Confused
DE BATTRE MON COEUR S'EST ARRÊTÉ
DE FORCE AVEC D'AUTRES
De rouille et d'os
DE-LOVELY
Dead Body Welcome
THE DEAD GIRL
DEAD LEAVES
DEAD MAN
THE DEAD MAN 2: RETURN OF THE DEAD MAN
Dead Man Down
DEAD MAN WALKING
DEAD MAN'S SHOES
DEAD PRESIDENTS
Deadfall
Deadly Virtues: Love.Honor.Obey
Deadpool
The Deal
Deal
DEALING AND WHEELING IN SMALL ARMS
DEAR FRANKIE
DEAR JOHN
DEAR WENDY
Dear White People
DEAR ZACHARY: A LETTER TO A SON ABOUT HIS FATHER
DEATH AND THE MAIDEN
DEATH AT A FUNERAL
DEATH BECOMES HER
Death Note
DEATH RACE
DEATH SENTENCE
DEATH TO SMOOCHY
Débarquement immédiat
The Debt
THE DEBT COLLECTOR
IL DECAMERON
DECEPTION
DECK THE HALLS
DECONSTRUCTING HARRY
DEEP BLUE
DEEP BLUE SEA
The Deep Blue Sea
THE DEEP END
Deep End (Terugzien)
DEEP IMPACT
DEEP IN THE WOODS
DEEP RISING
Deepwater Horizon
DEFIANCE
DEFINITELY, MAYBE
The Deflowering of Eva van End (Slow Crtiticism: De ontmaagding van Eva van End)
Dégradé
DEINING
DÉJÀ VU
Dekalog
DEKALOOG
DELBARAN
La délicatesse
DÉLITS FLAGRANTS
DELIVER US FROM EVIL (Amy Berg)
DELIVER US FROM EVIL (Ole Bornedal)
Deliver Us From Evil (Scott Derrickson)
THE DELIVERY
The Delivery Guy (Raznoschik)
Delivery Man
DELLAMORTE DELLAMORE
DELTA
DEMAIN DES L'AUBE
Demain tout commence
DEMOLITIAN MAN
Demolition (Jean-Marc Vallée over)
DEMON KNIGHT
Denial
DENISE CALLS UP
DENKEND AAN HOLLAND
DENNIS HOPPER: THE DECISIVE MOMENTS
DENNIS P.
DENNIS THE MENACE
THE DEPARTED
DEPARTMENT 36
DEPARTURES
DERECHO DE FAMILIA aka FAMILY LAW
Le dernier coup de marteau
DES HOMMES ET DES DIEUX
The Descendants
THE DESCENT
Desde allá
DESERT FLOWER
IL DESERTO ROSSO
DESI
El Desierto
DESMOND EN HET MOERASMONSTER
Despair
DESPERADO
DESPERATE MEASURES
DESPERATE REMEDIES
DESPERAUX: DE DAPPERE MUIS
DESPICABLE ME
Despicable me 2
Despicable Me 3/Verschrikkelijke Ikke 3
Después de Lucía
LES DESTINÉES SENTIMENTALES
DESTINY TURNS ON THE RADIO
DESTRICTED
Detachment
Detroit
DETROIT ROCK CITY
DEUCE BIGALOW MALE GIGOLO
DEUCE BIGALOW: AMERICAN GIGOLO
Deux jours, une nuit
DEVIL
The Devil Inside
THE DEVIL WEARS PRADA
DEVIL'S ADVOCATE
The Devil's Double
Devil's Knot
THE DEVIL'S MINER
THE DEVIL'S OWN
THE DEVIL'S REJECTS
DEVILS ON THE DOORSTEP
Dheepan (Jacques Audiard over)
EL DIA DE LA BESTIA
DIABOLIQUE
LA DIABOLIQUES
DIALOGUE AVEC MON JARDINIER
DIALOOGOEFENING NO.1: STAD
DIAMONDS OF THE NIGHT
Diana
Diana Vreeland: The Eye Has to Travel
Diary of a Teenage Girl
DIARY OF A TIMES SQUARE THIEF
DIARY OF THE DEAD
DICK
The Dictator
DID YOU HEAR ABOUT THE MORGANS
DIE ANOTHER DAY
DIE HARD 4.0
DIE HARD WITH A VENGEANCE
Die laatste zomer
DIEF!
Diego Star
DIEP
DIFFERENT CINEMA VOLUME 3
DIFFERENT FOR GIRLS
Difret (Zeresenay Mehari over)
Dikkertje Dap
THE DILEMMA
UN DIMANCHE A KIGALI
Het diner
DINNER FOR SCHMUCKS
DINOSAUR
Dior and I
Diplomatie (Volker Schlöndorff over)
DIRTY DANCING 2
DIRTY DIARIES
Dirty Grandpa
DIRTY MIND
DIRTY PRETTY THINGS
DIS-MOI QUE JE RÊVE
THE DISAPPEARANCE OF ALICE CREED
The Disappearance of Eleanor Rigby
Disappearing Landscape
DISASTER MOVIE
DISCLOSURE
DISCO PIGS
THE DISCOVERY OF HEAVEN
LES DISEURS DE VÉRITÉ
DISGRACE
DISNEY'S TARZAN
DISTANCE
La distancia
THE DISTINGUISHED GENTLEMAN
THE DISTRICT
DISTRICT 9
DISTURBIA
DIVA DOLOROSA
Divergent
The Divergent Series: Allegiant
Divergent Series: Insurgent
The Divide
DIVINE INTERVENTION
DIVINE SECRETS OF THE YA-YA SISTERHOOD
DIVINE TRASH
THE DIVING BELL AND THE BUTTERFLY
Il DIVO
DIVORCING JACK
Django (Étienne Comar)
Django (Sergio Corbucci)
Django Unchained
DO NOT DISTURB (Dick Maas)
Do Not Disturb (Yvan Attal)
The Do-Deca-Pentathlon
DOBERMANN
Doctor Strange
DODGEBALL
DOG SOLDIERS
A Dog's Purpose
DOGMA
DOGTOOTH
DOGTOWN AND Z-BOYS
DOGVILLE
DOGVILLE CONFESSIONS
Dokter Pulder zaait papavers
DOKTOR MABUSE, DER SPIELER
IL DOLCE E L'AMARO
Dolfje Weerwolfje
De dolle tweeling
De dolle tweeling 2
De dolle tweeling 3
DOLLS
DOLORES CLAIBORNE
Dom/The House
DOMESTIC DISTURBANCE
DE DOMINEE
DOMINO
The Domino Effect
DOMWEG GELUKKIG
DON (Arend Steenbergen)
DON (Farhan Akhtar)
Don Jon
DON'S PLUM
Don't Be Afraid of the Dark
Don't Breathe
DON'T COME KNOCKING
DON'T LOOK BACK
DON'T LOOK NOW
DON'T SAY A WORD
DON'T STOP THE SHOW
DONDERBROEK
DONKEY PUNCH
Donkeyote
DONNIE BRASCO
DONNIE DARKO
IL DONO
DOOD EIND
DOOD IN VENETIË
Doodslag
DOOM
THE DOOM GENERATION
DOOMSDAY
DOOR DE WIND GEJAAGD (EL VIENTO SE LLEVO LO QUE)
DOOR IN THE FLOOR
THE DOORS: WHEN YOU'RE STRANGE
Dope
DOPO MEZZANOTTE
LA DOPPIA ORA
Dorsvloer vol confetti
DOS CRIMINES
Dos disparos
DOSSIER K.
The Double (Michael Brandt)
The Double (Richard Ayoade)
DOUBLE JEOPARDY
Double Play (Ernest Dickerson over)
DOUBLE TAKE
DOUBLE TEAM
DOUBLE WHAMMY
DOUBLE YOU STREET
DOUBT
DOUCHES FROIDES
DOUG'S 1E FILM
DOWN
DOWN PERISCOPE
DOWN TO EARTH
DOWN TO YOU
DOWN WITH LOVE
DR. AKAGI
DR. DOLITTLE
DR. DOLITTLE 2
Dr. Seuss' The Lorax
DR. T AND THE WOMAN
DRACULA
DRACULA 2000
Dracula Untold
DRAG ME TO HELL
DRAGON: THE BRUCE LEE STORY
DRAGONBALL: EVOLUTION
DRAGONFLY
DRAGONHEART
Draken & Deuntjes
DRAKENHEUVEL
DRAKENJAGERS
DRAMA/MEX
Dream House
DREAMCATCHER
DREAMER: MIJN DROOMPAARD
THE DREAMERS
DREAMING BY NUMBERS
A DREAMSCAPE, GAMBLING IN AMERICA
Dredd 3D
DREI
DE DRIE BESTE DINGEN IN HET LEVEN
Drie dvd's met films van Maya Deren
DE DRIE MUSKETIERS
DE DRIE ROVERS
Dries
Drift (Benny Vandendriessche)
DRIFT (Michiel van Jaarsveld)
DRIFTING CLOUDS
DRIJFZAND
DRILLBIT TAYLOR
Drinking Buddies
Drive
DRIVE ANGRY 3D
DRIVEN
DRÔLE DE FÉLIX
Droom & daad
DE DROOM VAN DE BEER
DROOMLAND DDR
The Drop
DROP DEAD GORGEOUS
DROP ZONE
DROPOUTS
DROWNING MONA
Drug War
Du forsvinder
Dubbelspel
THE DUCHESS
DUDE, WHERE IS MY CAR?
DUE AMICI
DUE DATE
THE DUEL PROJECT
DUIMELIJNTJE
The Duke of Burgundy (Maria Rohm over)
THE DUKES OF HAZZARD
Dukhtar
DUMB AND DUMBER
Dumb and Dumber To
DUMB AND DUMBERER: WHEN HARRY MET LLOYD
DUMBLAND
Dummie de Mummie
Dummie de Mummie en de Sfinx van Shakaba
Dummie de Mummie en de tombe van Achnetoet
Dummy Jim
DUMPLINGS
Dunderklumpen
DUNGEONS & DRAGONS
Dunkirk
DE DUNNING BROERS
DUNSTON CHECKS IN
DUNYA & DESIE IN MAROKKO
DUPLEX
DUPLICITY
Durak (The Fool)
DUSKA
Dying of the Light
DYING TO GO HOME