Burning
Tesnota
First Man
Transit (Christian Petzold over)
Living the Light — Robby Müller (Claire Pijman over)
Op ooghoogte: Doorbraak

Mark Cousins (The Story of Film) schrijft maandelijks over film en beeldassociaties. Deze maand zag hij Paul Schraders First Reformed.

"Ik was blind, nu kan ik zien" — Dat is een sleutelzin uit Raging Bull, geschreven door Paul Schrader.  Het is een beschrijving van een doorbraak, een openbaring.
Schrader, intellectueel de meest opwindende persoon waarmee ik tijd in de cinema heb doorgebracht, gelooft in zulke openbaringen. Zijn films Light Sleeper en American Gigolo eindigen met doorbraken. Hun personages worstelen om iets te begrijpen, wat ze uiteindelijk ook doen.
Met de release van Schraders nieuwe film, First Reformed, realiseren we ons dat zijn carrière net als een van zijn personages is geworden. De film is een doorbraak, een realisatie, een openbaring. Van welke soort? Gedurende zijn carrière, onder het oppervlak van de meeste van zijn films, zat de impuls van rigoureuze soberheid, zoals een film van Robert Bresson of Carl Theodor Dreyer.
Schraders Nederlands-Calvinistische op­­voeding in Amerika heeft hem in die richting gestuurd. Maar Schrader werkte in de Amerikaanse, commerciële filmindustrie met filmsterren en pr-bedrijven, en overtuigde zichzelf ervan dat zulke minimalistische, spirituele cinema onmogelijk was binnen het paradigma van massavermaak. Zijn eigen hedonisme hielp ook de Bresson-neiging te onderdrukken.
Maar toen zag hij Pawel Pawlikowski's beheerste, zwart-witte Ida in 4:3 formaat en realiseerde zich, in gesprek met Pawlikowski, dat de economie van de filmindustrie veranderd is, en dat het nu zelfs in Amerika mogelijk is om esthetisch rigoureuze cinema te maken. Dus dat is wat hij deed. De camera beweegt nauwelijks in First Reformed. De beelden zijn schraal. De framing is strak. Er zit geen kers op de taart.
Een openbaring, een doorbraak. Wat typisch is voor doorbraken, is dat Schrader het al die tijd al wist. De waarheid bevond zich voor zijn ogen. Hij was blind maar nu kon hij zien. Waarschijnlijk keert hij wel weer terug naar het visuele plezier en de schoonheid van het (katholieke?) Hollywood-paradigma, maar voor nu is het opwindend om hem zo onbevreesd naar buiten te zien komen als minimalist.

Mark Cousins | @markcousinsfilm


top
Artikelen
Niks tv. De revolutie vind je online
Previously Unreleased
Mei '68: Praagse lente Valse start in Oost-Europa

Interviews
Laurie Anderson over Chalkroom 'VR is een manier om los te komen van je lichaam, een vorm van meditatie'
Emily Atef over 3 Days in Quiberon 'Romy Schneider heeft nooit geleerd zichzelf te beschermen'
Christophe Honoré over Plaire, aimer et courir vite 'Wat Kechiche deed in La vie d'Adèle is ontoelaatbaar'
Matteo Garrone over Dogman 'Maar wat is het monster precies?'
Christina Vandekerckhove over Rabot 'Het ging fout toen iedereen zijn deur dicht deed'

Rubrieken
Thuiskijken
Boeken: Cult Epics Lak aan goede smaak
Actie!
Kort
Humans of Film Amsterdam
Redactioneel
Op ooghoogte: Doorbraak
The Thinking Machine 21 De handschoen opnemen
Het nieuwe kijken: Snavel
Filmsterren


Recensies
3 Days in Quiberon Niemand heeft recht op mij
3 Faces Film is gevaarlijker dan je denkt
A casa tutti bene Tamme storm
Benzinho Een breekbare familie
BlacKkKlansman Onderhuidse woede over het Amerika van nu
Dogman De woede van kruimeldieven
Figlia mia Strijd om de dochter
De film van Dylan Haegens Een bucket-list item volgens de YouTube-ster
Journeyman Na de klap
Juliet, Naked Popidool wordt rivaal
Nina (Olga Chajdas) Afmattende passie
Plaire, aimer et courir vite Flirten in het donker
Rabot Woonkolos in vier dimensies
The Reports on Sarah and Saleem Kluwen van kleine leugens
Revenge Een ander soort superheld
Tampopo Sensueel slurpen