Burning
Tesnota
First Man
Transit (Christian Petzold over)
Living the Light — Robby Müller (Claire Pijman over)
Emily Atef over 3 Days in Quiberon

'Romy Schneider heeft nooit geleerd zichzelf te beschermen'

Een biopic wil ze nooit maken, want hoe vat je een leven samen in anderhalf uur? Maar toen Emily Atef ontdekte dat actrice Romy Schneider ooit drie dagen in een kuuroord in Bretagne zat, zag ze een venster om over Schneiders tragische leven een film te maken.

Door Beri Shalmashi

Ze pulkt een sticker van het cameraatje op haar computer en haar vriendelijke gezicht komt tevoorschijn. Haar krullen zitten tegen haar huid geplakt van de hitte, ze zit in een huisje in het zuiden van Frankrijk, net terug van het locatie-scouten voor haar volgende film in Noorwegen.
Emily Atef groeide op tussen Berlijn, Los Angeles en ergens diep in Frankrijk. Uiteindelijk trok ze via Parijs en Londen terug naar Berlijn. Ze was overal en nergens thuis en misschien daarom zo thuis in cinema. Atef maakte verscheidene films en nu haar nieuwste speelfilm uit is, herkent ze een patroon: "Het gaat altijd over de psyche van een vrouw."
Als ze dat in haar eerdere werk niet al deed, zoomt ze er deze keer volledig op in. 3 Days in Quiberon gaat over drie donkere dagen met Romy Schneider, het mooiste meisje van de Duitse cinema, die de zielen van de Duitsers voor zich won met haar vertolking van Sissi. Marie Bäumer, die ook aardig wat op Romy lijkt, vertolkt op haar beurt weer een schitterend kwetsbare Romy Schneider in deze film. De drie dagen in Quiberon spendeert Romy met een jeugdvriendin, een fotograaf met wie ze een innige band heeft en een iets te nieuwsgierige journalist. Het is een beklemmend verhaal, doet wat Huis Clos-achtig aan en de wijze waarop Emily Atef dat in de film spannend houdt, is bewonderenswaardig.

Wat heb je geleerd over Romy Schneider wat je niet al wist? "Ik heb van Robert Lebeck 580 ongepubliceerde foto's gekregen, dat was een geschenk uit de hemel. De foto's die ik te zien kreeg, waren nog rauwer dan de foto's die hij van haar publiceerde en zeer intiem. Ze toonden een ongepolijste, uiterst kwetsbare vrouw. In de ene foto was ze in huilen uitgebarsten en in de volgende zag je haar hysterisch lachen. Daar heb ik veel uit kunnen putten. Ik heb ook uitvoerig gesproken met Michael Jürgs tijdens mijn research, de journalist van het lange interview dat als rode draad door de film loopt. Hij vertelde mij hoe hij haar dan vroeg: 'Je hebt toch alles mee? Je bent superberoemd, je werkt met fantastische regisseurs, je hebt leuke kinderen. Waarom ben je zo ongelukkig?' Hij bedoelde het goed, maar niet alles gaat over rijkdom en roem natuurlijk. Als je dieper kijkt, na alles wat ik heb gelezen en gehoord, besef je hoe ze vanaf haar jonge jaren al gebroken was. Haar ouders waren nooit thuis, zowat iedereen in haar familie acteerde en toen ze als tiener ook de sprong wilde wagen, ging dat veel te hard. Al in de Sissi-films blonk ze uit, ze gaf alles in elke rol die ze speelde. Ze raakte haar publiek tot in het diepste van hun wezen."

Is dat niet het probleem, dat als je zo veel voelt, zo veel geeft, dat het opraakt? "Jazeker en dat deed ze in al haar werk. Ze gaf zich helemaal, keer op keer. Dat is een cadeau voor elke regisseur, ik zou daar ook gebruik van maken. Al zal ik ook altijd mijn actrices beschermen. Schneider heeft helaas nooit een manier ontwikkeld om zichzelf te beschermen of om te zeggen: tot hier en niet verder. Er zijn ook actrices die alles geven en als het filmen klaar is gewoon weer doorgaan met hun leven. Deze vrouw is op haar drieënveertigste overleden en ze heeft 66 films gedaan. Soms deed ze wel drie films achter elkaar. Dan heb je nooit tijd om bij jezelf stil te staan. Ik denk dat ze als kind al te weinig tijd had om verveeld te raken."

Triest, maar prachtig voor een film natuurlijk. "Romy Schneiders verhaal is in alle tragiek en tegenstrijd dankbaar materiaal, maar het was wel pas toen ik hoorde van het interview waarop deze film is gebaseerd, en de foto's zag die tijdens die drie dagen zijn gemaakt door Robert Lebeck, dat ik dacht: dit is het. Zo'n film wil ik maken. Ik zou nooit een biopic willen maken. Niets is zo onmogelijk als een heel leven samenproppen in anderhalf uur."

Hielp het je dat Romy's leeftijd in dit verhaal dicht bij de jouwe ligt? "Jazeker, veel van die worstelingen ken ik zelf ook, hoewel in minder dramatische vorm. Maar toch. Ik reis nu veel voor mijn nieuwe film en probeer tussendoor ook nog een goede moeder te zijn voor mijn dochtertje van acht. Je wil overal goed in zijn. Je kinderen, je relatie, je carrière."

Heb je tijdens het maken van deze film een oplossing gevonden voor dit probleem? "In al mijn films beleven de vrouwen een existentiële crisis. Hun problemen zijn wel wat extremer dan de mijne. Ik probeer altijd een oplossing voor ze te vinden, Ik haal ze diep door het slijk, maar er is altijd iets van licht aan het einde. Zo ook hier. Kijk, ik was er natuurlijk niet bij, tijdens het echte leven van Romy Schneider, maar ik denk dat het moment waarop we deze film uit gaan een fijn moment is, omdat het leven van Romy daarna pas echt bergafwaarts is gegaan. In sneltreinvaart.
"Het ging me niet om Romy Schneider als icoon maar om de vrouw daarachter: haar worstelingen in het leven op dat moment. Een hele moderne worsteling eigenlijk, het zoeken naar een balans tussen kinderen grootbrengen en geld verdienen. Dat eerste deed ze nauwelijks en dat laatste, daar had ze nooit wat van begrepen. Sinds haar veertiende verdiende ze al bakken met geld, maar dat kwam nooit in haar handen. In het begin van de film zou je kunnen denken dat ze een slachtoffer is van alles wat haar overkomt, maar ze weet heel goed wat ze doet. Misschien is ze vooral een slachtoffer van zichzelf. Romy werd bewonderd door miljoenen fans en door de regisseurs met wie ze heeft gewerkt, maar had in zichzelf ook met een enorme leegte te dealen.


top
Artikelen
Niks tv. De revolutie vind je online
Previously Unreleased
Mei '68: Praagse lente Valse start in Oost-Europa

Interviews
Laurie Anderson over Chalkroom 'VR is een manier om los te komen van je lichaam, een vorm van meditatie'
Emily Atef over 3 Days in Quiberon 'Romy Schneider heeft nooit geleerd zichzelf te beschermen'
Christophe Honoré over Plaire, aimer et courir vite 'Wat Kechiche deed in La vie d'Adèle is ontoelaatbaar'
Matteo Garrone over Dogman 'Maar wat is het monster precies?'
Christina Vandekerckhove over Rabot 'Het ging fout toen iedereen zijn deur dicht deed'

Rubrieken
Thuiskijken
Boeken: Cult Epics Lak aan goede smaak
Actie!
Kort
Humans of Film Amsterdam
Redactioneel
Op ooghoogte: Doorbraak
The Thinking Machine 21 De handschoen opnemen
Het nieuwe kijken: Snavel
Filmsterren


Recensies
3 Days in Quiberon Niemand heeft recht op mij
3 Faces Film is gevaarlijker dan je denkt
A casa tutti bene Tamme storm
Benzinho Een breekbare familie
BlacKkKlansman Onderhuidse woede over het Amerika van nu
Dogman De woede van kruimeldieven
Figlia mia Strijd om de dochter
De film van Dylan Haegens Een bucket-list item volgens de YouTube-ster
Journeyman Na de klap
Juliet, Naked Popidool wordt rivaal
Nina (Olga Chajdas) Afmattende passie
Plaire, aimer et courir vite Flirten in het donker
Rabot Woonkolos in vier dimensies
The Reports on Sarah and Saleem Kluwen van kleine leugens
Revenge Een ander soort superheld
Tampopo Sensueel slurpen