Burning
Tesnota
First Man
Transit (Christian Petzold over)
Living the Light — Robby Müller (Claire Pijman over)
Op ooghoogte: Grease

Mark Cousins (The Story of Film) schrijft maandelijks over film en beeldassociaties. Zijn nieuwe film over Orson Welles is te zien op het Filmfestival Cannes. Maar deze maand dacht hij aan dansen.

Ik wist niet waar ik deze maand over moest schrijven, waarop Dana Linssen, hoofdredacteur van de Filmkrant, zei: "Schrijf over het eerste beeld dat in je opkomt als je je ogen dichtdoet."
En dat was dit. Twee mensen in het zwart, gefilmd met een lange lens, zodat het beeld is afgeplat. Samen vormen ze een grafische figuur, dat een beetje op het Chinese pictogram voor water lijkt.



Het komt uit de film Grease (1978), destijds een immens populaire film over jonge liefde en balans tussen passie en cool. Hij zit vol met tienerarchetypes, pictogrammen van jeugd zou je kunnen zeggen. En het was een verhaal over compromissen, over elkaar halverwege ontmoeten. Het meisje, Sandy, was te fifties, te preuts, en moest een beetje kekker worden. De jongen, Danny, was te sixties, te ruig, en moest een beetje zachter worden. Allebei bewogen ze een beetje naar elkaar toe, en kwamen bij elkaar in het midden uit.
Ik zag de film toen ik twaalf was en me met mannelijkheid begon bezig te houden. Was Sandy zoals meisjes zouden zijn? En Danny zoals ik zou worden?
Ik hoopte het. De wereld van Grease was niet eenvoudig — er werd gepest, er was racisme — maar hij was utopisch omdat er dans in z'n hart zat. Oh, zat er ook maar dans in het hart van het echte leven.
De sjieke critici haalden hun neus op voor de film toen hij uitkwam. Ze houden niet genoeg van archetypen en pictogrammen. Die vinden ze te simpel, niet literair genoeg, niet kritisch genoeg, niet analytisch genoeg. Ik hou van films die dat ook zijn, maar als ik eerlijk ben geef ik de voorkeur aan kunst met eenvoudiger, elementairder oppervlakken. Twee zwarte lichamen die samen een figuur vormen. Ik ben niet zo dol op de meeste mainstream cinema van vandaag de dag, maar er is ook heel veel wat ik wel goed vind — zoals de Hollywoodfilm The Greatest Showman over PT Barnum — omdat die ook vol zat met watertekens, pictogrammen, rotstekeningen. Hij nam me mee terug naar de Shake Shack, een plek waar ik graag kom.

Mark Cousins | @markcousinsfilm


top
Artikelen
Mei '68: De impact op Hollywood Droomfabriek onder vuur
Rineke Dijkstra's broze filmbeelden Ongemak en toeval
Special Summer Film School

Interviews
Jeroen van Velzen over Tanzania transit Een boef, een barvrouw en een krijger komen een trein binnen
Armando Iannucci over The Death of Stalin Over tirannen met hagelwitte tanden
Hoofdanimator Kim Keukeleire over Isle of Dogs 'Deze film is gedurfder dan Andersons vorige animatie'
Felipe Barbosa over Gabriel e a montanha 'Een mysterie waar alleen de berg van afweet'
Michael Almereyda over Marjorie Prime 'We zien doorlopend geesten'
Bruno Dumont over Jeannette 'Ik kan niet over god praten zonder ironie'
Metahaven over Possessed 'Iedere film levert de noodzaak op om de volgende te maken'
Andrew Haigh over Lean on Pete 'Al mijn films gaan over niet alleen willen zijn'

Rubrieken
Thuiskijken
Op ooghoogte: Grease
Kort
Actie!
The Thinking Machine 18 Zwemmen in Wagner
Boeken: De rijkdom van Visconti
Humans of Film Amsterdam
Redactioneel
Het nieuwe kijken: verboden voor drones
Filmsterren


Recensies
The Cakemaker De minnaar en de weduwe
The Cleaners Wat niet weet wat niet deert?
The Death of Stalin Lachen om de tiran
Dhogs Is film een spel dat je kunt winnen?
De fietser We gaan dezelfde kant op
Gabriel e a montanha In de voetsporen van een overleden vriend
Garden of Life Geen eisen stellen waar de planten niet aan kunnen voldoen
Hobbyhorse Revolution Meisjes in galop
Isle of Dogs Heel goed én een beetje fout
Jeannette Jeanne d'Arc, moeder des vaderlands, de musical
Lean on Pete Rennen naar een thuis
A Man of Integrity Omkopen kun je leren
Marjorie Prime Een hologram als aandenken
Normandie nue Naakt voor de media
November Pact met de duivel
Oh Lucy! Vreemde blonde pruik
Possessed Bezeten door beeldcultuur
A Prayer Before Dawn Hoeveel geweld kun je verdragen?
Tanzania Transit Widescreen in de trein door de woestijn
Tully Gezocht: handig feeënmeisje annex reddende engel voor in de huishouding
Under the Tree (Hafsteinn Gunnar Sigurðsson over) 'IJslanders gaan tot het uiterste om zon in hun tuin te krijgen'
Unsane Springerige energie
Wij De naïviteit van hipsternozems