Wonder Woman
Broers
La región salvaje
En amont du fleuve
Daughters of the Dust
Southland tales Mening

Zou het eindelijk beginnen door te dringen? Dat de wereld uit z'n voegen is? Of is de huidige stroom politiek getinte films alleen maar de zoveelste commercieel comfortabele trend? Het nieuwe engagement is in ieder geval vermomd als een zorg om de wereld die door het filmestablishment is opgeslorpt: films als United 93 en later dit jaar de Al Gore-docu over de opwarming van de aarde worden in de bioscoop gebracht door grote filmmaatschappijen, wiens eerste prioriteit toch de box office is. Of ze nou wel of niet een deel van hun opbrengsten aan goede doelen doneren. Hoe 'inconvenient' is dus echt die 'truth' (zoals de titel van Gore's verfilmde lezing luidt)? Maar met cynisme komen we ook niet ver. De wereld is uit z'n voegen en waar politici het laten afweten, proberen filmmakers er iets aan te doen. Dat kan heel plat, door 'awareness' (ook een marketingterm trouwens) te kweken. Dat kan door de persmap op gerecycled papier te drukken en mensen (nog eens) te vertellen dat de verwarming best een graadje lager kan. Wat dat betreft lijkt het wel alsof we weer in de jaren tachtig zitten. Die gek genoeg voor hippe jonge filmmakers van nu zoals Sofia Coppola en Richard Kelly een eindeloze bron van inspiratie zijn, zo bleek uit hun competitiebijdragen aan het afgelopen Filmfestival Cannes: Southland tales en Marie Antoinette zijn een grote dans op het randje van de vulkaan. Voor wie de grond daar te heet onder de voeten wordt, is er ook nog een 'truth' die echt 'inconvenient' is, een engagement met de mens zelf, die radeloos en vleugellam moet toezien hoe de wereld (in een van Al Gore's orkanen) om hem heen raast. Cannes bracht ook films uit het oog van die storm, waarover u op pagina 14 en 15 van deze krant kunt lezen; een klein verslag over wat u de rest van het jaar in de Nederlandse bioscopen kunt verwachten. Films over mensen die er steeds (al is het maar ternauwernood) in slagen om zich staande te houden. Dat engagement is de echte revolutie die ons in de bioscopen en filmtheaters wacht: de vraag stellen: 'is dit een mens'? En hem beantwoord zien. Ja. Ja. Ja.

Dana Linssen


top
Artikelen
All about me? Ontsloten kluizen
Cannes 2006 Gevoelige ogen
Carte postale de Cannes
Filmmythes Venster op de wereld
Gebroeders Quay Look of life
Robert De Niro De kameleon
Theater vs film Een tweede leven

Interviews
Tsai Ming-liang Mysterieuze machine
Vijf vragen aan Thom Hoffman

Rubrieken
Action!
Het geheim van Hollywood: Rampscenario's aan de autopsietafel
Spotlicht: Isabelle Huppert
Amsterdam Box Office Periode 29 april t/m 25 mei 2006
Boeken Filmkritiek
Cinedix
Evenementen
Festivals
De geruchtenmachine
Mening
Mijn Mening
De Pers Over
Thuiskijken
Verwacht


Recensies
AMERICAN DREAMZ Bloedeloze satire op Idols-industrie
L' AMI HOLLANDAIS Ontwaken aan het front
IL CAIMANO Kaaimannen en angsthazen
HOW MANY ROADS Aanbidders in de Bob Dylan-kerk
IK WIL NOOIT BEROEMD WORDEN De vinger op de zere plek
L' IVRESSE DU POUVOIR De dronkenschap van de macht
JUNGLE RUDY Narcissus tussen de lianen
MARIE ANTOINETTE Nutteloosheid op het eiland Versailles
ORDINARY MAN Wie valt eerder flauw — de moordenaar of de toeschouwer?
LA PUTA Y LA BALLENA Het Argentinië dat nooit weg was
RABBIT ON THE MOON Kinky tegenover puur
THE ROAD TO GUANTANAMO Heel voorzichtig bijten
VERS LE SUD De zachte huid van Haïtiaanse jongens
THE WAYWARD CLOUD Seks met watermeloenen
X-MEN: THE LAST STAND Visuele bravoure en innerlijke conflicten