The Man Who Killed Don Quixote
Previously Unreleased
Carne y arena
Tiere
Grace Jones: Bloodlight and Bami
Het nieuwe kijken: Alles in Ordnung

Sinds ik met een Duitse samen ben, kijk ik regelmatig naar het Duitse journaal. Ze ziet het als een lapmiddel voor opwellende heimwee. Favoriet is Heute Journal, een ernstig nieuwsprogramma van een half uur dat sinds eind jaren zeventig dagelijks wordt uitgezonden. Duitser dan dit krijg je het niet. De presentatoren zijn nationale bakens van verstandigheid, die achter een bureau zo groot als een slagschip op gerust­stellende wijze berichten over de belangrijkste Nachrichten van de dag. Ze zijn de sterren van het programma: Gundula Gause, Klaus Kleber en Marietta Slomka. Alle drie zouden je leraar maatschappijleer kunnen zijn. Hun presentatie is extreem onderkoeld, gespeend van het kleinste spoortje sensatiezucht.
Toch zijn het geen kille, karakterloze Playmobilfiguren, zelfs al is hun kleding van een verpletterende stijfheid. Op de vooravond van de Russische verkiezingen hield Klaus Kleber een interview met de Russische dissident-oligarch Chodorkovski. Door de ene goedgeïnformeerde en scherpe vraag na de andere te stellen kreeg de nieuwslezer voor elkaar dat de Rus niet alleen de dingen zei die hij graag kwijt wilde over zijn rivaal Poetin maar en passant licht wierp op zijn eigen verleden en belangen. Geen van de presentatoren schrikt terug voor pittige eigen analyses bij het inleiden van een item. Als er iets aan iemand gevraagd wordt gaat het altijd om een hoogleraar, CEO, gezagsdrager of andere expert, als het even kan met baard en vlinderdas. 'Vox popjes' komen nauwelijks voor. Als de Duitsers vinden dat de mening van de man/vrouw op straat evenveel waard was als die van Gause, Kleber en Slomka zouden ze niet massaal naar Heute Journal kijken.
Hoe anders dan het NOS Journaal, dat in een permanente angst leeft om de gewone Nederlander op een of andere manier voor het hoofd te stoten. De succesformule van Heute Journal schuilt in de volmaakte voorspelbaarheid. Het programma is saai — tientallen uitzendingen op een rij die openen met de stagnatie van de Duitse formatie — maar geeft je áltijd het gevoel dat alles in Ordnung is. Ook al zijn er natuurrampen en doen populistische politici onverstandige dingen. Zolang mensen als Gundula, Klaus en Marietta op tv komen is er hoop.

Ebele Wybenga


top
Artikelen
Go Short: When I Say Vagina... Waarom niet gewoon kut zeggen?
Tien jaar Go Short Deur naar de internationale filmwereld
Xtended: nieuw VR-programma in EYE Draaiduizelig door de vierde wand heen, en dan door de andere vijf
Xtended in Eye: My Name is Peter Stillman Verdwalen in het labyrint van Paul Auster
Stop de Spoilerfobie Een goede film kun je niet verpesten
Mei '68: De mythe en de films Waar is de revolutie gebleven?

Interviews
Robert Schwentke over Der Hauptmann 'We hebben niet meer de mentaliteit om de barbaren te verslaan'
Kaouther Ben Hania over Beauty and the Dogs 'Voor mij is Meriem Ben Mohamed een held'
Mahamat-Saleh Haroun over Une saison en France 'Vluchtelingen zijn geen stroom maar individuen'
Nanouk Leopold over Cobain Een jonge gids door de onderwereld van Rotterdam
Digna Sinke over Bewaren — of hoe te leven 'Wat leuk dat je dat vloerkleed nog hebt'
Chloë Zhao over The Rider Paarden, mensen en verhalen temmen in Pine Ridge
Samuel Maoz over Foxtrot 'Een bijbel inruilen voor een Playboy lijkt me gezond'
Marleen Jonkman over La Holandesa 'Dit mag je best een droomdebuut noemen'
Susanna Nicchiarelli over Nico, 1988 Nico: kunstenaar, overlever, doorrookt en Duits
Yan Ting Yuen en Robert Kosters over De achtste dag Crises uit het verleden bieden geen garantie voor de toekomst
Liu Jian over Have a Nice Day 'Het lijkt of mensen keuzes hebben, maar dat is niet zo'

Rubrieken
Thuiskijken
Boeken: 200 jaar Frankenstein Het monster leeft voort
Actie!
Humans of Film Amsterdam
Redactioneel
Het nieuwe kijken: Alles in Ordnung
Filmsterren
Kort
The Thinking Machine 17 Opmerkingen over het vormen van de abstracte verzamelingenleer


Recensies
The 15:17 to Paris Even een terreuraanslag verijdelen
Au revoir là-haut Kuifje en de Eerste Wereldoorlog
The Bastard Eén doorlopende Vatersuche
Beauty and the Dogs Een verkrachting in Tunesië
Bewaren — of hoe te leven Armbandje van kippenbotjes
Cobain Het is wel mijn moeder
Djam Alleen muziek mag over grenzen gaan
Foxtrot Als je zoon sterft, vooral veel water drinken
Der Hauptmann Als monsters langs de Duitse dorpen
Have a Nice Day Gangsters, aasgieren en schildpad-viagra
Het is gezien In de orkaan van volkswoede
Hobbyhorse Revolution Meisjes in galop
La Holandesa Stoerheid en broosheid in Chili
Lady Bird Verdriet duurt een liefdesliedje lang
Nico, 1988 Weg is eindelijk de mythe van de mannequin
Het oneindige zoeken In de ban van patronen
A Quiet Place Zenuwslopende stilte want de monsters horen alles
Ready Player One Spielberg zet zijn speeltje in de etalage
The Rider Een man een man, een paard een paard
Une saison en France De kille lichtstad
So Help Me God Galgenhumor in de rechtbank
Zama Apocalypse toen