The Man Who Killed Don Quixote
Previously Unreleased
Carne y arena
Tiere
Grace Jones: Bloodlight and Bami
Humans of Film Amsterdam

Wat voor invloed hebben films op het leven van gewone Amsterdammers? Een serie straatfoto's in samen­werking met Humans of Film Amsterdam.

"Als moeder van twee kleine kinderen valt me op hoe kinderfilms veranderd zijn. Een van mijn lievelingsfilms, waar ik als volwassene ook nog steeds van houd — ik weet niet zeker of ik me daarvoor moet schamen, maar maakt niet uit — is The Neverending Story uit 1984 van Wolfgang Petersen. De moraal van het verhaal is dat het leven eigenlijk geen zin meer heeft als je niet meer kunt fantaseren. Ik zie te veel mensen die te haastig leven en kinderen die zich achter hun iPads verstoppen en spelletjes spelen.
"Toen ik klein was, waren kinderen vooral met hun eigen fantasie bezig. Kinderen kregen boeken zonder tekst maar konden het verhaal toch volgen door te fantaseren over wat er op de pagina's gebeurde. Ze hadden spulletjes waarover ze hele verhalen bij elkaar fantaseerden, gewoon om zichzelf te vermaken. Ik heb de indruk dat mensen dat tegenwoordig niet meer doen. Terwijl het belangrijk is om te fantaseren, hoe oud je ook bent. Fantasie is eigen aan het leven en film is een prachtig medium om die fantasie te laten zien, ook al zie je dat de industrie die films niet het belangrijkst vindt. Ik hou van fantasyfilms omdat we onszelf er zo makkelijk en totaal in kunnen verliezen.
"Fantasie houdt je geest helder en gezond, tegenover de druk en de details waarmee kinderen tegenwoordig al op jonge leeftijd worden volgestopt. Pubers moeten zogenaamd nadenken over personal branding en door alle druk lopen zelfs jonge kinderen al bij psychologen. Blijf alsjeblieft zo lang mogelijk kind. Ook als je volwassen bent. En dus ga ik met mijn kinderen soms naar Jump Square Amsterdam om zelf op de trampoline te staan. The Neverending Story zal altijd mijn favoriete film blijven, maar ik wou dat er meer van zulke films zouden verschijnen."

Feargal Agard | humansoffilmamsterdam.com


top
Artikelen
Go Short: When I Say Vagina... Waarom niet gewoon kut zeggen?
Tien jaar Go Short Deur naar de internationale filmwereld
Xtended: nieuw VR-programma in EYE Draaiduizelig door de vierde wand heen, en dan door de andere vijf
Xtended in Eye: My Name is Peter Stillman Verdwalen in het labyrint van Paul Auster
Stop de Spoilerfobie Een goede film kun je niet verpesten
Mei '68: De mythe en de films Waar is de revolutie gebleven?

Interviews
Robert Schwentke over Der Hauptmann 'We hebben niet meer de mentaliteit om de barbaren te verslaan'
Kaouther Ben Hania over Beauty and the Dogs 'Voor mij is Meriem Ben Mohamed een held'
Mahamat-Saleh Haroun over Une saison en France 'Vluchtelingen zijn geen stroom maar individuen'
Nanouk Leopold over Cobain Een jonge gids door de onderwereld van Rotterdam
Digna Sinke over Bewaren — of hoe te leven 'Wat leuk dat je dat vloerkleed nog hebt'
Chloë Zhao over The Rider Paarden, mensen en verhalen temmen in Pine Ridge
Samuel Maoz over Foxtrot 'Een bijbel inruilen voor een Playboy lijkt me gezond'
Marleen Jonkman over La Holandesa 'Dit mag je best een droomdebuut noemen'
Susanna Nicchiarelli over Nico, 1988 Nico: kunstenaar, overlever, doorrookt en Duits
Yan Ting Yuen en Robert Kosters over De achtste dag Crises uit het verleden bieden geen garantie voor de toekomst
Liu Jian over Have a Nice Day 'Het lijkt of mensen keuzes hebben, maar dat is niet zo'

Rubrieken
Thuiskijken
Boeken: 200 jaar Frankenstein Het monster leeft voort
Actie!
Humans of Film Amsterdam
Redactioneel
Het nieuwe kijken: Alles in Ordnung
Filmsterren
Kort
The Thinking Machine 17 Opmerkingen over het vormen van de abstracte verzamelingenleer


Recensies
The 15:17 to Paris Even een terreuraanslag verijdelen
Au revoir là-haut Kuifje en de Eerste Wereldoorlog
The Bastard Eén doorlopende Vatersuche
Beauty and the Dogs Een verkrachting in Tunesië
Bewaren — of hoe te leven Armbandje van kippenbotjes
Cobain Het is wel mijn moeder
Djam Alleen muziek mag over grenzen gaan
Foxtrot Als je zoon sterft, vooral veel water drinken
Der Hauptmann Als monsters langs de Duitse dorpen
Have a Nice Day Gangsters, aasgieren en schildpad-viagra
Het is gezien In de orkaan van volkswoede
Hobbyhorse Revolution Meisjes in galop
La Holandesa Stoerheid en broosheid in Chili
Lady Bird Verdriet duurt een liefdesliedje lang
Nico, 1988 Weg is eindelijk de mythe van de mannequin
Het oneindige zoeken In de ban van patronen
A Quiet Place Zenuwslopende stilte want de monsters horen alles
Ready Player One Spielberg zet zijn speeltje in de etalage
The Rider Een man een man, een paard een paard
Une saison en France De kille lichtstad
So Help Me God Galgenhumor in de rechtbank
Zama Apocalypse toen